ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ 15 ΙΟΥΛΙΟΥ: 1015: Πεθαίνει ο Βλαδίμηρος Α’ Σβιατοσλάβιτς, ηγεμόνας των Ρως (Ρώσων) του Κιέβου και ανακηρύχθηκε Άγιος για τις μεγάλες υπηρεσίες που προσέφερε στον χριστιανισμό. (Γεν. 960) 1876: Η Συνδιάσκεψη των μελών της Α' Διεθνούς στη Φιλαδέλφεια αποφασίζει τη διάλυσή της. 1892: Φοιτητικές ταραχές ξεσπούν στην Αθήνα, λόγω της επιβολής διδάκτρων στο Πανεπιστήμιο από την κυβέρνηση του Χαρίλαου Τρικούπη. 1904: Πεθαίνει ο μεγάλος Ρώσος συγγραφέας Αντον Τσέχοφ. 1927: Οι εργάτες της Βιέννης κατεβαίνουν σε απεργία διαμαρτυρίας κατά της δράσης των φασιστικών οργανώσεων. 1928: Συνέρχεται στη Μόσχα το 6ο Συνέδριο της Κομμουνιστικής Διεθνούς (15/7 - 1/8/1928), στο οποίο παίρνουν μέρος 515 αντιπρόσωποι από 66 κόμματα με 4.024.159 μέλη. Το Συνέδριο ψήφισε το Πρόγραμμα και το Καταστατικό της ΚΔ. 1930: Γεννιέται ο Γάλλος φιλόσοφος Ζακ Ντεριντά. 1941: Καθιερώνεται ο θεσμός των Στρατιωτικών Επιτρόπων στον Κόκκινο Στρατό. 1943: Γεννιέται ο Λουκιανός Κηλαηδόνης. τραγουδοποιός. (Θαν. 7/2/2017) 1956: Ξεκινά τις εργασίες της η Α' Πανελλαδική Συνδιάσκεψη της ΕΔΑ (15 - 18/7/1956), με την οποία η ΕΔΑ μετατράπηκε σε ενιαίο κόμμα. 1958: Αμερικανοί πεζοναύτες αποβιβάζονται στον Λίβανο και Βρετανοί αλεξιπτωτιστές στην Ιορδανία, προκειμένου να στηρίξουν τις αντίστοιχες φιλοϊμπεριαλιστικές κυβερνήσεις που δοκιμάζονταν από εσωτερικές αναταραχές. 1964: Ιδρύεται η Πανελλήνια Ενωση Αγωνιστών Εθνικής Αντίστασης (ΠΕΑΕΑ). 1965: Τον Ιούλη του 1965 η ενδοαστική αντιπαράθεση μεταξύ της Ενωσης Κέντρου και της ΕΡΕ κορυφώθηκε, με την πρώτη να έρχεται σε ευθεία ρήξη με το Παλάτι. Η επέμβαση του Παλατιού πυροδότησε μαζικές λαϊκές αντιδράσεις, που διήρκεσαν 70 ημέρες (έως τις 25/9) και καταγράφηκαν στην Ιστορία ως το «κίνημα των 70 ημερών» ή «Ιουλιανά». 1974: Εκδηλώνεται χουντικό πραξικόπημα στην Κύπρο. Οι πραξικοπηματίες καταλαμβάνουν την αρχιεπισκοπή και το ραδιοφωνικό σταθμό της Λευκωσίας. Η χούντα των Αθηνών πανηγυρίζει, αλλά στις 3 μ.μ. όλοι τους παγώνουν. Ο Μακάριος που διαφεύγει απευθύνει διάγγελμα από μικρό ιδιωτικό ραδιοφωνικό σταθμό της Πάφου. Οι εξελίξεις, ωστόσο, έχουν δρομολογηθεί. Πέντε μέρες μετά, εκδηλώνεται η τουρκική εισβολή.

.

.

.

.
ΕΡΓΑΣΙΑΚΕΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ 15 ΙΟΥΛΙΟΥ 2018: Τον μηχανισμό της «ενισχυμένης εποπτείας» (Enhanced Surveillance) της αντιλαϊκής πολιτικής για την περίοδο μετά τις 20 Αυγούστου 2018 ενεργοποίησε την περασμένη Τετάρτη η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, θέτοντας σε εφαρμογή τις ειδικές διατάξεις του κανονισμού (472/2013) της Ευρωπαϊκής Ενωσης, αναφορικά με την «ενίσχυση της οικονομικής και δημοσιονομικής εποπτείας των κρατών - μελών στη ζώνη του ευρώ». - Το συγκεκριμένο εργαλείο εγκαινιάζεται για πρώτη φορά στην περίπτωση της Ελλάδας για την παρακολούθηση της αντιλαϊκής πολιτικής μέσω των αλλεπάλληλων τριμηνιαίων «αξιολογήσεων» από τους «θεσμούς» της ΕΕ και της Ευρωζώνης. Ειδικό βάρος και παρουσία έχει προβλεφτεί και για την πλευρά του ΔΝΤ, εκπρόσωπος του οποίου υπογράμμισε την Πέμπτη ότι θα υπάρχει και η «δική μας ενισχυμένη εποπτεία», σε συντονισμό με αυτή των «Ευρωπαίων εταίρων». - Πανελλαδική απεργία πραγματοποιούν οι εργαζόμενοι στο Εμπόριο σήμερα Κυριακή 15 Ιούλη, τη μία από τις οκτώ Κυριακές κατά τις οποίες προβλέπεται άνοιγμα των καταστημάτων σε όλη τη χώρα. Ανταποκρινόμενα στο κάλεσμα της Πανελλαδικής Γραμματείας Εμπορίου - Υπηρεσιών του ΠΑΜΕ, κλαδικά και επιχειρησιακά σωματεία οργανώνουν την Κυριακή πολύμορφες δραστηριότητες, με απεργιακές συγκεντρώσεις, πικετοφορίες κ.τ.λ. Στην Αττική έχουν προγραμματιστεί οι εξής απεργιακές συγκεντρώσεις την Κυριακή: • Κέντρο, 10.30 π.μ., πικετοφορία στην πλατεία Ομόνοιας. • Καλλιθέα, 10.30 π.μ., συγκέντρωση στην πλατεία Δαβάκη. • Περιστέρι, 10.30 π.μ., συγκέντρωση στην Καραθεοδωρή και Εθνικής Αντιστάσεως. • Νέα Ιωνία, 10 π.μ., συγκέντρωση στην πλατεία Σημηριώτη. • Εκπτωτικό χωριό Σπάτων, συγκέντρωση στις 10.30 π.μ. • Πειραιάς, 10.30 π.μ., στην πλατεία Κοραή. • Ελευσίνα, 10.15 π.μ., στο δημαρχείο. ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ: ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΚΥΠΕΛΛΟ: Σε ένα από τα πιο απροσδόκητα ζευγάρια τελικού στην ιστορία του Μουντιάλ, Γαλλία και Κροατία αναμετρώνται σήμερα Κυριακή 15/7 στη Μόσχα (18.00 - ΕΡΤ1) με έπαθλο το τρόπαιο του παγκόσμιου πρωταθλητή. Οι μεν «Τρικολόρ» διεκδικούν τον δεύτερο τίτλο τους, οι δε «πρωτάρηδες» σε τελικό Κροάτες επιδιώκουν να μπουν στο κλειστό «κλαμπ» των τροπαιούχων.

Τετάρτη, 27 Ιουνίου 2018

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟΥ ΜΕΤΩΠΟΥ.

Οι συνάδελφοι της PDServices μέσα σε 15 μέρες έχουν δώσει έναν αγώνα που άλλοι σε 15 ολόκληρα χρόνια ούτε καν επιδίωξαν…..

Συνάδελφοι,

Οι δυνάμεις του Αγωνιστικού Μετώπου, έχοντας πρωτοστατήσει και ζήσει από μέσα κάθε δευτερόλεπτο από τη δημιουργία του σωματείου PDS – αποτέλεσμα προσπαθειών ολόκληρης δεκαετίας-, είμαστε πολλοί περήφανοι για αυτούς τους συναδέλφους μας που με πρωτοφανή ωριμότητα αποφάσισαν να αντιμετωπίσουν τις εξελίξεις παίρνοντας την υπόθεση κυριολεκτικά στα χέρια τους. Χωρίς μικρομεγαλισμούς, διαχωρισμούς, αποκλεισμούς, χωρίς να το διατυμπανίζουν:
Πραγματοποίησαν ήδη 5 μαζικές συγκεντρώσεις, οργανώνονται κατά δεκάδες στο Κλαδικό Σωματείο Χρηματοπιστωτικού, ίδρυσαν επιχειρησιακό σωματείο, κάνουν στάση εργασίας στην Αττική και συμμετέχουν στην κινητοποίηση που προκήρυξε το Κλαδικό μας Σωματείο.


Άθελά τους, δίνουν ένα μάθημα σε όλους τους τραπεζοϋπαλλήλους της Πειραιώς, για την κατεύθυνση και το περιεχόμενο που πρέπει να έχει η συλλογική δράση, για το πώς τα τραπεζοϋπαλληλικά μας σωματεία (6!) θα μπορούσαν να έχουν ενοποιηθεί χωρίς να προηγείται «μοίρασμα» καρεκλών, για το πώς πρέπει να απαντούμε στην εργοδοτική επιθετικότητα. Ειδικά όσοι προερχόμαστε από Πειραιώς και Κύπρου ξέρουμε καλά πως για δεκαετίες τώρα δεν έχει αποφασιστεί ούτε 1 (ολογράφως: μία) απεργία ή έστω στάση εργασίας για να συμμετέχουμε, από τους αντίστοιχους Συλλόγους μας σε επιχειρησιακό επίπεδο Τράπεζας, ακόμη κι όταν τα γεγονότα το απαιτούσαν (π.χ. 4μερο στην Πειραιώς ή απολύσεις στην Κύπρου το 2012). 

Ακόμη και τώρα που τόσο η Προσωρινή Διοίκηση του σωματείου PDS, όσο και οι συνδυασμοί του Αγωνιστικού Μετώπου ζητήσαμε κι εγγράφως από τους Συλλόγους τραπ/λων την προκήρυξη στάσης στην Αττική για  να συμμετέχουμε στην κινητοποίηση, εισπράξαμε ένα φλύαρο μεν αλλά μεγαλοπρεπέστατο δε ΟΧΙ…..


Είναι ακριβώς αυτές οι κινητοποιήσεις που ενοχλούν, όχι μόνο τη Διοίκηση της Τράπεζας που προσπαθεί να τους πετάξει εκτός Ομίλου, αλλά και κάποιες πλειοψηφίες Συλλόγων που, με την έπαρση των ποσοστών της τάξης του 85% και 95% στις παρεΐστικες εκλογές που διεξάγουν (σ.σ. αντίστοιχα ποσοστά λαμβάνουν όλοι οι ισχυροί μηχανισμοί πλειοψηφίας στις τράπεζες) και ακριβώς επειδή δε μπόρεσαν εξαρχής να ελέγξουν τους συναδέλφους ώστε να ΜΗΝ κινητοποιηθούν – κατά τα πρότυπα δηλ. των δικών τους σωματείων- καταφεύγουν:

από τη μία  (ΣΕΤΠ)

  • Σε παραμύθια της Χαλιμάς για προφορική(!) διασφάλιση συμβάσεων-δικαιωμάτων (τον νέο εργοδότη τον ρώτησαν;) και αφ’ υψηλού χειρισμό για ένταξη στους τραπεζοϋπάλληλους. Αντί σχολιασμού και κριτικής στη διαχρονική στάση τους επισυνάπτουμε τις προτάσεις μας στη Γενική Συνέλευση στις 11/4/2009, (τότε ως «ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ»)  τις οποίες δεν έκανε δεκτές το προεδρείο του ΣΕΤΠ, που τα περιλαμβάνει όλα συμπυκνωμένα, από την προ κρίσης εποχή. Τα συμπεράσματα βγαίνουν αυτονόητα: 
    • Μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων που εργάζονται στη τράπεζα Πειραιώς
    • Ένταξη στο προσωπικό της Πειραιώς όλων των εργαζόμενων στις θυγατρικές της που κάνουν τραπεζικές εργασίες π.χ. PDS
    • Ένταξη στον οργανισμό εργασίας όλων των μελών τοι) συλλόγου.
    • Άμεση καταγγελία της τράπεζας, η οποία παράνομα δεν εφαρμόζει τον Οργανισμό στα θέματα των προαγωγών

από την άλλη (ΣΕΥΤΠΕ):
  • Σε προσπάθεια οικειοποίησης του αγώνα και της αγωνίας των άλλων, καπηλείας αλλά και διάσπασής του. Αφού «έδωσαν» δημόσια (με τα μέσα κοινων.δικτύωσης και τον τραπεζικό μηχανισμό αποστολής mail) την προσπάθεια των συναδέλφων, από την οποία απέχουν, να συγκροτήσουν σωματείο ΠΡΙΝ αυτό δημιουργηθεί (πουθενά στον κόσμο δεν ενημερώνεις και την εργοδοσία ότι ΘΑ φτιάξεις σωματείο, ώστε αυτή να σε προλάβει), τώρα καμώνονται πώς δεν υπάρχει, το αποσιωπούν, καλούν τους εργαζόμενους στην «προοπτική» δημιουργίας νέου συλλόγου – ενώ ξέρουν ότι αυτός δημιουργήθηκε!  
Ακριβώς δηλ. όπως επί χρόνια συκοφαντούν το Κλαδικό Σωματείο Χρηματοπιστωτικού (ακόμη και δια στόματος του νυν προέδρου του ΕΚΑ μέσα σε παλαιότερη Γεν.συνέλευση) ότι δεν αφορά τραπ/λους….Αντί παρότρυνσης κι εμψύχωσης με περιοδείες στους συναδέλφους που θα απεργήσουν, παραμονές κινητοποίησης μοιράζουν απλόχερα νουθεσίες να είναι προσεκτικοί(!!) και διχαστικό δηλητήριο. Ο κολοφώνας της αντισυναδελφικής κατρακύλας και ταυτόχρονα πολύτιμων υπηρεσιών στις εργοδοσίες.

Όλους αυτούς λοιπόν, που τσακώνονται μεταξύ τους για τη μοιρασιά των μελών-συναδέλφων, αλλά συμφωνούν να μην εγγράφουν στα σωματεία τους «μη τραπεζοϋπαλλήλους», οι εργαζόμενοι της PDS τους προσπέρασαν. Με δικαιολογημένη και αναμενόμενη απειρία, διστακτικότητα, αλλά και αποφασισμένοι να υπερασπιστούν τα δικαιώματά τους, κατεβαίνουν σε στάση εργασίας!


Η σπορά που αγόγγυστα και με πολύ μόχθο και αγώνα μπαίνει τόσα χρόνια, χωρίς εξαργυρώσιμους διατυμπανισμούς, η δεκαετής δράση μέσα από τις γραμμές του Κλαδικού σωματείου για τη διπλή εκμετάλλευση που υφίστανται οι μη αναγνωρισμένοι συνάδελφοι σε όλες τις Τράπεζες (π.χ. Εθνοdata https://kladiko.blogspot.com/2013/06/data_25.html) έδωσαν χειροπιαστά αποτελέσματα με τη δημιουργία σωματειακής επιτροπής του κλαδικού σωματείου στην PDS χθες (βλ. αναλυτικά https://kladiko.blogspot.com/search/label/σωματειακή%20επιτροπή%20PDS), με την ίδρυση του νεοσύστατου Σωματείου Εργαζομένων PDServices σήμερα.


Συνάδελφοι,

Όταν η πρωτοπόρα δράση των δυνάμεων του Αγωνιστικού Μετώπου συναντά την αποφασιστικότητα των συναδέλφων να βγουν οι ίδιοι στο προσκήνιο, μπαίνουν γερά θεμέλια για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων μας!

Αν ξυπνήσεις μονομιάς, θα ‘ρθει ανάποδα ο ντουνιάς!…


Καρυώτη Ήβα (ΕΣΑΚ-ΑΤΕ), Κονόρτος Μιχάλης (ΑΜ ΣΕΤΠ), Τζιώκας Δημήτρης (ΑΜ ΣΕΥΤΠΕ)
Τηλ.Επικ.: 6949733543, 6972017691, 6974046073
.

Παρασκευή, 15 Ιουνίου 2018

Η ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΙΑΚΟΥ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ ΣΤΗ P.D. SERVICES, ΕΙΝΑΙ ΓΕΓΟΝΟΣ!


Συνάδελφοι,

Η δημιουργία επιχειρησιακού σωματείου  στην P.D.Services, στο τμημα δηλ. της PDS οι εργαζόμενοι του οποίου προσφέρουν την εργασία τους μέσα στην Τράπεζα, σε ΚΥ αλλά και καταστήματα είναι γεγονός!!

Οι εργαζόμενοι πήραν την απόφαση τη Δευτέρα, και την Τρίτη 12/06, κατατέθηκε η σχετική αίτηση και το καταστατικό στο Πρωτοδικείο.

Το σωματείο της PDS ήρθε ως αποτέλεσμα της πρωτοφανούς συσπείρωσης των εργαζομένων, των ανοιχτών μαζικότατων συνελεύσεων στον χώρο του RBU(Μεσογείων) την Παρασκευή και την Δευτέρα και της πολύχρονης εκεί δράσης των μελών του Κλαδικού Σωματείου Χρηματοπιστωτικού, τραπεζοϋπαλλήλων και μη.

Για την εξέλιξη της πώλησης της PDS στην ICAP, το Αγωνιστικό Μέτωπο ενημέρωσε ήδη από την περασμένη Πέμπτη, κάλεσε σε εγρήγορση, συντονισμό και δράση, οι δυνάμεις του ξεσήκωσαν για άλλη μια φορά και κινητοποίησαν τους εργαζόμενους. Οι ίδιοι οι συνάδελφοι της PDS, που εργάζονται ως τραπεζοϋπάλληλοι αλλά μέχρι σήμερα αρνούνται να τους αναγνωρίσουν όχι μόνο η Τράπεζα αλλά και τα 6 σωματεία του χώρου, πήραν την υπόθεση στα χέρια τους:

•         προχώρησαν σε μαζικές εγγραφές στο Κλαδικό Σωματείο που συνενώνει όλους τους εργαζόμενους στις τράπεζες

•         αποφάσισαν την ίδρυση σωματείου PDS

•        αποφάσισαν να μην επιτρέψουν σε κανέναν να παίζει με τα δικαιώματά τους

•         αποφάσισαν να διεκδικήσουν το αυτονόητο, ΠΡΟΣΛΗΨΗ ΣΤΟΝ ΦΥΣΙΚΟ ΕΡΓΟΔΟΤΗ, ΤΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ!

•          Αποφάσισαν δίωρη στάση εργασίας και παράλληλα συγκέντρωση έξω από το Υπουργείο Εργασίας κατά την διάρκεια  τριμερούς συνάντησης.

Καλούμε τους εργαζόμενους της PDS να μην κάνουν ούτε βήμα πίσω! Να γυρίσουν την πλάτη σε όσους εμφανίστηκαν ως σωτήρες μόλις έγινε γνωστή η ίδρυση του σωματείου τους. Να διαφυλάξουν και να δυναμώσουν τη συσπείρωσή τους στο ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΤΟΥΣ και να απαιτήσουν από Τράπεζα, σωματεία και ΟΤΟΕ το αυτονόητο:

Οι εργαζόμενοι της PDS είναι τραπεζοϋπάλληλοι και πρέπει να αμείβονται και να εργάζονται με βάση την Κλαδική Σύμβαση των Τραπεζοϋπαλλήλων. Το σωματείο τους που είναι πια γεγονός, είναι ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΤΡΑΠΕΖΟΫΠΑΛΛΗΛΩΝ.

Το Κλαδικό Σωματείο ΧΠΣ (που με απόφαση των εργαζόμενων της PD Services έχει ήδη ζητήσει τριμερή στο Υπ. Εργασίας) και το Αγωνιστικό Μέτωπο Πειραιώς θα είναι δίπλα τους για να στηρίξουν τον αγώνα τους, μέχρι τη νίκη.

Τέλος το Αγωνιστικό Μέτωπο καλεί τους συναδέλφους της PDS να μην υπογράψουν ατομικές συμβάσεις και να έρθουν σε επαφή με το Αγωνιστικό Μέτωπο και το Κλαδικό Σωματείο Χρηματοπιστωτικού Ν. Αττικής.

Αν ξυπνήσεις μονομιάς, θα ‘ρθει ανάποδα ο ντουνιάς!…
.

Δευτέρα, 28 Μαΐου 2018

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΚΛΑΔΙΚΟΥ ΧΡΗΜΑΤΟΠΙΣΤΩΤΙΚΟΥ





                      
-





 ιεύθυνση: Πλατεία Μητροπόλεως 10, Αθήνα – τηλέφ: 210 3226621 – 6973419392 - 6977296010
















ΟΛΟΙ ΚΙ ΟΛΕΣ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΙΣ 30 ΜΑΗ


Ø Κλιμακώνουμε τον αγώνα μας για αυξήσεις στους μισθούς, μείωση του εργάσιμου χρόνου, για υπογραφή Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας (κλαδικής και επιχειρησιακών) για ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ του κλάδου, για κατάργηση των ευέλικτων εργασιακών σχέσεων, της νοικιασμένης εργασίας.

Ø Δυναμώνουμε τον αγώνα των εργαζομένων στη First data για την υπογραφή επιχειρησιακής ΣΣΕ.

Ø Δίνουμε συνέχεια στις κινητοποιήσεις που οργανώθηκαν το τελευταίο διάστημα από το σωματείο μας και τα υπόλοιπα ταξικά σωματεία που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ ενάντια στα μέτρα που έφερε η Κυβέρνηση όπως το χτύπημα του απεργιακού δικαιώματος και η επέκταση των πλειστηριασμών.

Ø Κλιμακώνουμε τον αγώνα ενάντια στην απλήρωτη εργασία, τις αδήλωτες υπερωρίες, την εντατικοποίηση της εργασίας.

Ø Οργανώνουμε την πάλη μας ενάντια στις απολύσεις με οποιαδήποτε μορφή, τις «εθελούσιες», την «απόσχιση κλάδου», την «λήξη της σύμβασης».

Ø Δυναμώνουμε την πάλη ενάντια στην εμπλοκή της χώρας μας στους επικίνδυνους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς και τις πολεμικές επεμβάσεις.

Συνάδελφοι, συναδέλφισσες,

Από κοινού Κυβέρνηση με τα άλλα αστικά κόμματα , τον ΣΕΒ και τους τραπεζίτες, τις ηγεσίες σε ΓΣΕΕ –ΑΔΕΔΥ καθημερινά "πιπιλάνε την καραμέλα" της «δίκαιης ανάπτυξης», επιδιώκοντας να πείσουν τους εργαζόμενους να κάνουν κι άλλες θυσίες για να ανακάμψουν η κερδοφορία και η ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων.


Η ανάπτυξή τους τσακίζει τις ζωές μας


Τα λόγια της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ για τη «μεταμνημονιακή εποχή» "σκοντάφτουν" πάνω στις διαβουλεύσεις για τα 88 αντιλαϊκά προαπαιτούμενα της 4ης αξιολόγησης που ξεκινά αυτές τις μέρες και που μεταξύ άλλων προβλέπουν νέες περικοπές στα προνοιακά επιδόματα, χειροτέρευση των όρων για τους πλειστηριασμούς λαϊκών σπιτιών και συμπεριλαμβάνουν κι όλα τα προηγούμενα μέτρα που έχουν ψηφιστεί. Την ίδια στιγμή βρίσκεται προ των πυλών η εφαρμογή ήδη ψηφισμένων μέτρων όπως το νέο χτύπημα στις συντάξεις, η μείωση του αφορολόγητου ορίου, η αύξηση των συντελεστών του ΕΝΦΙΑ, η κατάργηση της έκπτωσης του ΦΠΑ στα νησιά κ.α.

Η επιστροφή στη κανονικότητα, όπως λένε, σημαίνει ενίσχυση του κεφαλαίου και των επιχειρηματικών ομίλων, νέα προνόμια για προσέλκυση επενδύσεων με διατήρηση των μισθών πείνας και των διαλυμένων εργασιακών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων. Δεν σημαίνει ανάκτηση των απωλειών, επαναφορά μισθών και Συμβάσεων, κατάργηση των αντεργατικών νόμων.

Για τους τραπεζοϋπαλλήλους και τους υπόλοιπους εργαζόμενους στον κλάδο μας η επιστροφή στη κανονικότητα σημαίνει συνέχιση της επίθεσης που δεχόμαστε καθημερινά. Με την «κανονικότητά» τους δεν θα σταματήσουν οι αδήλωτες και απλήρωτες υπερωρίες και τα Σάββατα στις τράπεζες, η εντατικοποίηση της εργασίας που αυξάνεται από τη συνεχή μείωση των εργαζομένων κυρίως με "εθελούσιες" απολύσεις. Στόχος των τραπεζιτών είναι να "φύγουν" 4000 τραπεζοϋπάλληλοι, οι οποίοι φυσικά δεν θα αντικατασταθούν από νέες προσλήψεις. Στην καλύτερη περίπτωση, στη θέση τους θα προσληφθούν κάποιοι λίγοι ενοικιαζόμενοι εργαζόμενοι των 500 ευρώ. Σε αυτή την προσπάθεια εντάσσεται και το νέο πρόγραμμα εθελούσιας που τρέχει «κρυφά» στην Εθνική και που ετοιμάζει η ΑLPHABANK για το επόμενο διάστημα.
   
Δεν θα σταματήσουν οι απολύσεις, οι συμβάσεις ενός μήνα, τα ωράρια – λάστιχο, οι διπλές γραμμές, η εντατικοποίηση και οι αξιολογήσεις, η εργοδοτική ασυδοσία σε βασικά  δικαιώματα όπως τα διαλείμματα και οι άδειες στα τηλεφωνικά κέντρα και στις υπόλοιπες εταιρείες του κλάδου μας.


Μόνο ο οργανωμένος αγώνας μπορεί να τα επιβάλλει όλα αυτά
σε κράτος και εργοδοσία


Η σημερινή κατάσταση δεν αλλάζει σκύβοντας το κεφάλι και με ευχές για να έρθουν καλύτερες μέρες. Οι εργαζόμενοι δεν έχουν τίποτα να περιμένουν από καμιά Κυβέρνηση και από τον εργοδοτικό και κυβερνητικό συνδικαλισμό.

Οι συνδικαλιστικές πλειοψηφίες στη ΓΣΣΕ βρίσκονται απέναντι από τα δικαιώματα και τις ανάγκες των εργαζομένων. Καλούν τους εργαζόμενους να απεργήσουν στις 30 Μάη με αίτημα "την ενίσχυση της επιχειρηματικότητας και της καινοτομίας". Μόλις πρόσφατα συμφώνησαν στα μουλωχτά με τις εργοδοτικές ενώσεις τη συνέχιση του κατώτατου μισθού στα 586 ευρώ μεικτά και ακόμα λιγότερο για τους πιο νέους.

Οι ίδιες δυνάμεις στην ΟΤΟΕ πριν λίγες μέρες συμφώνησαν στη δημιουργία ιδιωτικού - επαγγελματικού ταμείου που θα χρηματοδοτείται από τις εισφορές των εργαζομένων με στόχο το ξήλωμα όσων δικαιωμάτων έχουν απομείνει για τους τραπεζοϋπάλληλους στη Κοινωνική Ασφάλιση. Δεν είναι η πρώτη φορά που αυτές οι δυνάμεις υλοποιούν απαιτήσεις των τραπεζιτών, της Κυβέρνησης και της ΕΕ, κόντρα στα συμφέροντα των εργαζομένων.

Απέναντι σε αυτή την κατάσταση, είναι ανάγκη ακόμα περισσότεροι εργαζόμενοι, πιο αποφασιστικά να δυναμώσουμε τον αγώνα μας, να οργανωθούμε και να συσπειρωθούμε στο Κλαδικό μας Σωματείο, να πάρουμε την υπόθεση στα χέρια μας.


Στις 30 Μάη όλοι στην απεργιακή συγκέντρωση του ΠΑΜΕ με το μπλοκ του κλαδικού σωματείου Χρηματοπιστωτικού. Στέλνουμε μήνυμα αντεπίθεσης, οργάνωσης και συλλογικής διεκδίκησης. Βάζουμε στο επίκεντρο τις ανάγκες μας.


Το Διοικητικό Συμβούλιο
.


Κυριακή, 13 Μαΐου 2018

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ: ΣΥΣΤΗΜΑ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ: Η ΑΠΑΤΗ ΠΕΡΙ ΜΗ ΑΤΟΜΙΚΗΣ ΣΤΟΧΟΘΕΣΙΑΣ...


Στις 9/5 πραγματοποιήθηκε συνάντηση του ΣΕΤΑΠ με τη ΔΑΔ στην οποία συμμετείχε και εκπρόσωπος του Αγωνιστικού Μετώπου. Όπως ενημερωθήκαμε ο ΣΕΤΑΠ ήταν το τελευταίο σωματείο στο γύρο αυτών των συναντήσεων.

Η ΔΑΔ παρουσίασε το νέο σύστημα το οποίο έχει ήδη υπογραφεί από τη Διοίκηση και το προεδρείο του ΣΕΤΠ (αντιπροσωπευτικό σωματείο) χωρίς τη συμμετοχή όχι μόνο των υπολοίπων σωματείων αλλά ούτε καν του ΔΣ του ΣΕΤΠ.

Ενημερωθήκαμε ότι το νέο σύστημα σχεδιάζεται εδώ και αρκετό καιρό και μάλιστα στη διαμόρφωσή του συμμετείχαν σε ... workshops πάνω από 100 εργαζόμενοι οι οποίοι ρωτήθηκαν σε μορφή γκάλοπ από τη ΔΑΔ για τη γνώμη τους για το προηγούμενο σύστημα, ενώ δε θεωρήθηκε απαραίτητο σε αυτό στάδιο να συμμετέχουν οι εκπρόσωποι των εργαζόμενων, τα σωματεία δηλαδή.

Από τα workshops βγήκε, σύμφωνα με τη ΔΑΔ πάντα, ότι οι ίδιοι οι εργαζόμενοι ήθελαν τους στόχους γιατί χωρίς αυτούς δεν ήξεραν τι έπρεπε να προσφέρουν, αλλά και ότι δεν τους ενδιαφέρουν οι “παλαιού τύπου” προαγωγές, αλλά η κινητικότητα και να μαθαίνουν καινούρια πράγματα για να εμπλουτίσουν το βιογραφικό τους, αφού δε θέλουν να συνταξιοδοτηθούν από την Τράπεζα (εμείς πάλι δεν το έχουμε ακούσει ποτέ αυτό, ούτε ξέρουμε κανένα συνάδλεφο που να είχε συμμετοχή στα ... workshops).

Ως περιεχόμενο των στόχων προσδιόρισαν “την Agenda 2020, τους επιχειρησιακούς στόχους της Γενικής Διεύθυνσης και το στόχο της ομάδας”. Σε αυτά θα συμπεριλαμβάνονται και οι “εταιρικές αξίες” που θα ανακοινωθούν σύντομα από τη Διοίκηση.

Τις “εταιρικές αξίες” θα τις σχολιάσουμε αναλυτικά όταν ανακοινωθούν, όσο για τους στόχους, μετά από δική μας επιμονή, παραδέχτηκαν ότι θα είναι ποσοτικοί, τονίζοντας ωστόσο ότι δε θα είναι ατομικοί. Αυτό είναι που πλασάρει και το αντιπροσωπευτικό σωματείο ως επιτυχία, είναι όμως έτσι;

Κατ’ αρχήν όσον αφορά τους στόχους στα Καταστήματα δε θα αλλάξει τίποτα. Θα υπάρχει ο συνολικός ΠΟΣΟΤΙΚΟΣ στόχος του Καταστήματος, ο οποίος θα επιμερίζεται .... αρμοδίως. Όπως και σήμερα δηλαδή με τα γνωστά πινακάκια, τις υποχρεωτικές καθημερινές ανφορές, τα excel που συνοδεύονται από τα γνωστά συγκριτικά στοιχεία, με αριθμούς και ονόματα και ενίοτε τα σχόλια των περιφερειακών “ΑΙΣΧΟΣ”, “ΝΤΡΟΠΗ” και άλλα τέτοια ωραία και ...συναδελφικά.

Δηλαδή ο ΠΟΣΟΤΙΚΟΣ στόχος είναι πάντα ΑΤΟΜΙΚΟΣ ότι και να γράφεται και να υπογράφεται στη συμφωνία για το σύστημα αξιολόγησης. Για το λόγο αυτό η ΕΣΑΚ ΑΤΕ από την Αγροτική ακόμα όπου ξεκίνησε να εφαρμόζεται ένα τέτοια σύστημα δε συμμετείχε στις Επιτροπές καταγγέλλοντας την κεκαλυμμένη ΑΤΟΜΙΚΗ ΣΤΟΧΟΘΕΣΙΑ πίσω από την ΠΟΣΟΤΙΚΗ ΟΜΑΔΙΚΗ ΣΤΟΧΟΘΕΣΙΑ. Όλες οι άλλες παρατάξεις (ΔΗΣΥΕ, ΔΑΚΕ, ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ) συμμετείχαν νομιμοποιώντας αυτή τη διαδικασία και την προσέγγιση που μόνο την εργοδοσία εξυπηρετεί.

Για να προλάβουμε τις γνωστές ... μπαρούφες ότι μόνιμα απορρίπτουμε, δεν έχουμε προτάσεις, δε θέλουμε αξιολόγηση  και άλλα τέτοια, να πούμε ότι πάγια θέση μας ήταν και εξακολουθεί να είναι ότι η αξιολόγηση πρέπει να βασίζεται σε κριτήρια ΠΟΙΟΤΙΚΑ και όχι ΠΟΣΟΤΙΚΑ. Έτσι δε συνδέεται η απόδοση του εργαζόμενου με νούμερα-στόχους που δε θα πιάνονται όχι μόνο γιατί αυτή είναι η φύση της στοχοθεσίας από την εκάστοτε εργοδοσία, αλλά και γιατί τα εργαλεία που σου δίνει η εργοδοσία θα  υστερούν (πχ προϊόντα)  και γιατί δε θα υπάρχει επαρκές προσωπικό και γιατί πέρα από τις μετρήσιμες για την εργοδοσία εργασίες υπάρχει και λάτζα που δεν την υπολογίζει βέβαια η Διοίκηση στους στόχους επειδή δε φέρνει κέρδη, αλλά γίνεται από τους εργαζόμενους.

Η ποσοτική στοχοθεσία σημαίνει ότι ειδικά σε εργασίες ΚΥ όσο περισσότερες ώρες εργάζεσαι τόσο μεγαλύτερο ποσοστό του στόχου θα καλύψεις, δηλ. εργασία πέρα από το ωράριο, Σαββατοκύριακα κλπ και αυτός που θα κάνει την Τράπεζα σπίτι του θα φαίνεται ότι βρίσκεται στην κορυφή της τριβάθμιας κλίμακας ενώ εκείνος που εργάζεται στο ωράριό του θα βρίσκεται στον πάτο.

Για άλλη μια φορά τα σωματεία με ....αρχηγό το ΣΕΤΠ βάζουν πλάτη για να περάσει η Διοίκηση σύστημα αξιολόγησης που αφού προβλέπει ΠΟΣΟΤΙΚΗ ΣΤΟΧΟΘΕΣΙΑ αυτόματα περιλαμβάνει και την ΑΤΟΜΙΚΗ. Όλα τα άλλα είναι για να αποπροσανατολίσουν τους εργαζόμενους μέχρι να έρθει το επόμενο μήνυμα του Περιφερειακού, ή το γνωστό MEETING του Καταστήματος.

Αν αυτά δεν είναι στις προθέσεις σας και σας παρεξηγήσαμε

·         Τα σωματεία ΝΑ ΑΠΑΙΤΗΣΟΥΝ ΑΜΕΣΑ ΝΑ ΑΠΟΣΥΡΘΟΥΝ ΤΑ ΚΑΘΕ ΕΙΔΟΥΣ ΠΙΝΑΚΑΚΙΑ ΚΑΙ EXCELAKIA και η εργοδοσία να το πράξει.

·         Να σταματήσει άμεσα η αδήλωτη υπερωριακή απασχόληση και να αποζημιώνονται όλοι στις ΚΥ με βάση τις προβλέψεις του Νόμου.


Δεν πρόκειται, βέβαια. Γι’ αυτό καμιά εμπιστοσύνη δεν πρέπει να έχουν οι εργαζόμενοι σε αυτές τις ηγεσίες των σωματείων, αλλά και να μην περιμένουν από καμια εργοδοσία ένα καλό σύστημα αξιολόγησης αξιοκρατικό, που θα αναγνωρίζει την προσπάθεια τις ικανότητες κλπ. Δε θα υπάρξει και οι λόγοι αναλύονται στο άρθρο που ακολουθεί, ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ: Απαραίτητο εργαλείο του κάθε εκμεταλλευτή μισθωτής εργασίας..

Και για το τέλος, στη συνάντηση του ΣΕΤΑΠ με τη ΔΑΔ με πολύ κόπο η ΔΗΣΥΕ ψέλλισε ότι έπρεπε να έχει προσκληθεί στη διαδικασία αλλά και ότι ο ΣΕΤΑΠ επιθυμεί να συμμετέχει ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΨΗΦΟΥ στην επιτροπή παραπόνων (ενστάσεων). Αν και θέση ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΥΠΟΛΟΙΠΩΝ ΠΑΡΑΤΑΞΕΩΝ του ΣΕΤΑΠ, δηλαδή της πλειοψηφίας του ΔΣ είναι ότι είναι απαράδεκτο να κρίνεται ένσταση συναδέλφου-μέλους ενός σωματείου και να μη βρίσκεται εκπρόσωπος του δικού του σωματείου στην επιτροπή, αλλά του αντιπροσωπευτικού, η ΔΗΣΥΕ ΑΤΕ για να μη στεναχωρήσει τη ...μαμά ΔΗΣΥΕ ΟΤΟΕ και την ...αδελφή ΔΗΣΥΕ ΣΕΤΠ υπονομεύει το ΣΕΤΑΠ αλλά και τους συναδέλφους. Και δε θα είναι η πρώτη φορά, ούτε και η τελευταία. Το ίδιο έργο θα παρακολουθήσουμε και στη διαπραγμάτευση της ΕΣΣΕ από το ΣΕΤΠ.   
.

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ: Η ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟ ΕΡΓΑΛΕΙΟ ΤΟΥ ΚΑΘΕ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΤΗ ΜΙΣΘΩΤΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ


Τα συστήματα αξιολόγησης εισάγονται από τους καπιταλιστές στις επιχειρήσεις τους για να εφαρμόσουν υποτιθέμενα αντικειμενικά κριτήρια  στη σύνδεση εργασιακής απόδοσης και συστημάτων αμοιβής των εργαζομένων. Πέρα απ’ αυτό θεωρούν ότι ένα ολοκληρωμένο σύστημα αξιολόγησης σε σύνδεση με την πολιτική αμοιβών προάγει το συμφέρον του μεμονωμένου καπιταλιστή, δίνοντας στους εργαζόμενους ευκαιρίες ανάδειξης των ικανοτήτων τους, κίνητρα  μεγιστοποίησης της απόδοσης τους και κατά συνέπεια αύξηση της παραγωγικότητας και πολλαπλασιασμό της κερδοφορίας της επιχείρησης. Διαμορφώνονται λοιπόν από την αστική τάξη στόχοι και οράματα (ιδεολογικοποίηση) περί ανταγωνιστικής μεμονωμένης επιχείρησης και χώρας γενικότερα, στο «άρμα» των οποίων επιχειρούν να προσδέσουν τόσο μικροαστικά στρώματα, όσο και την εργατική τάξη. Έτσι εμφανίζεται η καπιταλιστική μικροοικονομία να επιτυγχάνει με αντικειμενικά δήθεν κριτήρια την αξιοκρατική σχέση:  άνιση ανταμοιβή για άνιση εργασία (ceteris paribus). Στην πράξη βέβαια, ως εργαζόμενοι, έχουμε την εμπειρία ότι ποτέ δεν εφαρμόζονται τέτοιες αρχές από την μεμονωμένη καπιταλιστική επιχείρηση γιατί υπεισέρχονται άλλοι υποκειμενικοί παράγοντες. Η αστική προπαγάνδα, ωστόσο, καλλιεργεί επισταμένως τέτοιες ψευδείς εντυπώσεις περί αξιοκρατίας στο κοινωνικό πεδίο με στόχο την ενσωμάτωση λαϊκών στρωμάτων εργαζομένων (βλ. παρόμοια τον μύθο του αυτοδημιούργητου-επιτυχημένου στελέχους ή επιχειρηματία).

Ο απεγκλωβισμός εργαζομένων και ευρύτερων λαϊκών στρωμάτων από τα οράματα περί ανταγωνιστικής επιχείρησης και ανταγωνιστικής Ελλάδας είναι βασική προϋπόθεση για την αντεπίθεση του εργατικού και λαϊκού κινήματος. Από τη στιγμή που οι εκμεταλλευόμενοι αποδέχονται τις θέσεις των εκμεταλλευτών τους, μπαίνουν στη διαδικασία σκληρού ανταγωνισμού μεταξύ τους για να αυξήσουν την συνεισφορά τους στην ίδια τους την εκμετάλλευσή από τον καπιταλιστή με την εντατικοποίηση της εργασίας τους. Έτσι διαφεύγει της προσοχής τους το γεγονός ότι η οικονομική ολιγαρχία των ραντιέ της παρασιτικής οικονομίας απολαμβάνει υπερκέρδη χωρίς να προσφέρει το παραμικρό στην παραγωγική διαδικασία. Μικροδιαφορές απόδοσης στον κόσμο της εργασίας χρησιμεύουν να «θολώσουν» τον αντικατοπτρισμό στη συνείδηση των εργατών της βασικής ταξικής κοινωνικής διαφοράς : κεφαλαίου –εργασίας που διαπερνά τη παραγωγική βάση της οικονομίας.

Σ’ αυτό το σημείο θα πρέπει να απορρίψουμε άλλο ένα ιδεολόγημα των καπιταλιστών, ότι δηλαδή η απόδοση του κέρδους αποτελεί δίκαιη απόδοση της επένδυσης του κεφαλαίου ως συντελεστή της παραγωγής. Η παραγόμενη υπεραξία είναι προϊόν της εκμετάλλευσης της εργατικής δύναμης και μόνον. Τα κεφάλαιο χωρίς την «ζωντανή» εργασία δεν μπορεί να αποδώσει κανένα κέρδος στον κάτοχό του, αυτή είναι η αλήθεια που καλύπτεται επιμελώς από τον φετιχισμό του κεφαλαίου που αναπαράγει το καπιταλιστικό σύστημα μέσα από τη διαλεκτική αλληλεπίδραση βάσης –εποικοδομήματος.

Κάθε χρόνο οι διοικήσεις των τραπεζών υποχρεώνουν τους εργαζόμενους να συμπληρώσουν τα λεγόμενα Δελτία Αξιολόγησης παράλληλα ενδεχόμενα και με προσωπικές συνεντεύξεις με τους προϊσταμένους τους. Τη στιγμή που τα τραπεζικά μονοπώλια απολαμβάνουν ρεκόρ κερδών κάθε εξάμηνο και οι νεόπτωχοι «συνεργάτες», μισθωτοί τραπεζοϋπάλληλοι βρίσκονται στη δίνη των διαρθρωτικών αλλαγών σε βάρος των δικαιωμάτων τους με μισθούς πείνας και μηδενικές πραγματικές αυξήσεις, η κάθε εργοδοσία ζητάει ψηλότερη απόδοση και αύξηση της παραγωγικότητας των «συνεργατών» για να επιτευχθούν τα επιχειρησιακά πλάνα.

Τα σχεδιασμένα από εταιρείες εργασιακών ψυχολόγων πολυδιαφημισμένα και πανάκριβα συστήματα αξιολόγησης αποτελούν εξειδικευμένα εργαλεία εκτίμησης και ελέγχου συμπεριφορών στο εργασιακό περιβάλλον και όχι μόνον .Οι άξιοι συνεχιστές του Τεϋλορισμού, Φορντισμού, Τοϋοτισμού, και τόσων άλλων, ένθερμοι οπαδοί του «επιστημονικού» συστήματος εκμετάλλευσης, επιδιώκουν αφενός στην καθημερινή ασφυκτική πίεση πάνω στους εργαζόμενους για απόσπαση περισσότερης εργατικής δύναμης για πιο ψηλή κερδοφορία και αφετέρου την απόσπαση συναίνεσης του κάθε εργαζόμενου ξεχωριστά με απώτερο σκοπό την ολοκληρωτική αποδοχή της ιδεολογίας της κυρίαρχης τάξης (δηλ. της εκμετάλλευσης της μισθωτής εργασίας) από τον κάθε εργαζόμενο με την μορφή ιδεολογικού μονόδρομου και την πλήρη επιβολή προτύπων συμπεριφορών, που αφορά στο σύνολο της προσωπικότητάς τους, (γι’ αυτό στην πλειοψηφία τους τα δελτία αξιολόγησης σήμερα πια μιλούν για το σύνολο συμπεριφορών και δεξιοτήτων των εργαζομένων).

Παράλληλα χρησιμοποιούνται ως επιφάσεις για να «τεκμηριώσουν» αυθαίρετες αποφάσεις της εργοδοσίας , που στην ουσία λαμβάνονται με άλλα γνωστά σε όλους «άτυπα» κριτήρια για διάφορα ζητήματα όπως χορήγηση bonus, καριέρα κ.α. Τέλος χρησιμεύουν ως πολύτιμο εργαλείο για τον τεμαχισμό του ενιαίου συνόλου των εργαζόμενων, ώστε να επιτευχθεί η διαφοροποίηση ατομικού συμφέροντος απέναντι στον εργοδότη,  «να θρυμματιστούν» οι συλλογικότητες, και να βληθούν συλλογικές κατακτήσεις και δικαιώματα.

Τις τελευταίες δεκαετίες εντείνεται η προπαγάνδα των κεφαλαιοκρατών περί διεθνούς ανταγωνιστικότητας, η οποία  υπαγορεύει αύξηση της παραγωγικότητας. Εργοδότες και κυβέρνηση εσκεμμένα παπαγαλίζουν τη λέξη παραγωγικότητα εννοώντας στο βάθος παραγωγικότητα της εργατικής δύναμης. Τα κρίσιμο ζήτημα που πρέπει να προβληματίζει τον κάθε εργαζόμενο είναι η αμείλικτη διαπίστωση της ραγδαίας επιδείνωσης της κοινωνικοοικονομικής του κατάστασης, παρά την ουσιαστική αύξηση της παραγωγικότητας, τόσο με την αλματώδη τεχνολογική αναβάθμιση των μέσων παραγωγής, όσο και με την εντατικοποίηση της εργασίας του. Ας αναλογιστεί ο εργαζόμενος απ’ τη μια πλευρά τα αμύθητα υπερκέρδη του κάθε τραπεζικού Ομίλου, που ανακοινώνονται κάθε εξάμηνο και απ’ την άλλη τις μηδενικές μισθολογικές αυξήσεις που «απολαμβάνει» κάθε χρόνο και τον οδηγούν κατευθείαν  στην «αγκαλιά» του τοκογλύφου  εργοδότη του! Οι εργοδότες είναι πάντα ιδιαίτερα πρόθυμοι να συμπεριλάβουν στις Συλλογικές Συμβάσεις εκπτώσεις επιτοκίων δανεισμού, αντί αυξήσεων μισθών και επιδομάτων.

Καταλαβαίνει έτσι στη πράξη ότι η αστική προπαγάνδα περί κοινού συμφέροντος και κοινών στόχων κεφαλαίου-εργασίας είναι μια καλοστημένη φάρσα! Απεναντίας, μια αύξηση της παραγωγικότητας μειώνει τον αναγκαίο χρόνο εργασίας, που χρειάζεται ο εργαζόμενος για την αναπαραγωγή της εργατικής του δύναμης, αυξάνοντας έτσι τον πρόσθετο χρόνο εργασίας που παράγει υπεραξίες για τον εργοδότη. Θα ήταν αφελής όποιος θεωρούσε ότι οι μεγαλομέτοχοι θα άφηναν χωρίς έλεγχο αυτούς που παράγουν την «πίτα» , που αυτοί απολαμβάνουν ενώ κάθονται! Σε επίπεδο επιχείρησης, τα συστήματα αξιολόγησης πρέπει επίσης να εξετασθούν μέσα από το πρίσμα της περαιτέρω ενίσχυσης του διευθυντικού δικαιώματος και της εργοδοτικής αυθαιρεσίας.

Έτσι ξεπροβάλει μπροστά μας η στρατηγική  του κεφαλαίου μέσα από γνώριμες πτυχές της καθημερινότητάς μας:
·         οι συνθήκες απάνθρωπης εντατικοποίησης και οι εκατοντάδες ώρες παράνομων, απλήρωτων υπερωριών.
·         η συσσώρευση πολλών ημερών κανονικών και ειδικών αδειών εργαζομένων.
·         οι ελαστικές μορφές απασχόλησης των νέων κυρίως συναδέλφων.
·         η πολιτική διακρίσεων στις αμοιβές με αδιαφανή κριτήρια, (bonus, stock options, κλπ)
·         η σωρεία περιπτώσεων απαξίωσης και βλαπτικών μεταβολών σε βάρος πολλών συν/φων .
·         η καταστρατήγηση θεσμοθετημένων κατακτήσεων, όπως η επετηρίδα και το βαθμολόγιο, όταν νεότεροι υπάλληλοι με κατώτερη θέση στο βαθμολόγιο καλούνται να αξιολογήσουν από θέση ισχύος, παλαιότερους συναδέλφους οι οποίοι έχουν ανώτερους βαθμούς στην ιεραρχία.
·  Τα συνεχώς τροποποιούμενα οργανογράμματα, τις τμηματικές αναδιαρθρώσεις, την απουσία προγραμματισμού, το κλίμα ευνοιοκρατίας και νεποτισμού και τόσα άλλα.


Το σοβαρότερο πρόβλημα ωστόσο, δεν προκύπτει από το ότι εκπρόσωποι της εργοδοσίας, προωθούν συστήματα αξιολόγησης και αύξηση της παραγωγικότητας των υπαλλήλων, αλλά από το γεγονός ότι οι ίδιοι οι εκπρόσωποι των εργαζομένων στα σωματεία αποδέχονται και προσυπογράφουν τέτοιους μηχανισμούς.  Αποτελούν εκφραστές του κυβερνητικού, εργοδοτικού και οπορτουνιστικού ρεύματος στο συνδικαλιστικό κίνημα που στηρίζουν και προωθούν τις αξιώσεις του Κεφαλαίου για πιο φτηνή εργατική δύναμη, θεωρώντας τους εργαζόμενους  κόστος για την επιχείρηση. Πρόκειται για τις συμβιβασμένες συνδικαλιστικές ηγεσίες που έχουν αναλάβει εργολαβικά την προσαρμογή των εργαζομένων στην Νέα Τάξη του Ευρωμονόδρομου των Μονοπωλίων. Θιασώτες του –ανύπαρκτου- εξανθρωπισμένου καπιταλισμού , αποτελούν την εργατική αριστοκρατία που κρύβεται συχνά πίσω από συνθήματα και αγωνιστικές κορώνες εξανθρωπισμού της «ζούγκλας» της καπιταλιστικής αγοράς: «ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός», «οι άνθρωποι πάνω απ’ τα κέρδη»κ.α. Συνθήματα που νομιμοποιούν τα καπιταλιστικά κέρδη στη συνείδηση των εργαζομένων και γεννούν αυταπάτες στα λαϊκά στρώματα για μεταρρυθμίσεις δικαιότερης αναδιανομής του παραγόμενου πλούτου, υπονομεύοντας έτσι την κατάργηση της εκμετάλλευσης και την επαναστατική προοπτική.

Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι, ενώ η μεγάλης κλίμακας επίθεση του Κεφαλαίου στα δικαιώματα των εργαζομένων δεν φαίνεται να τελειώνει κάπου, κυβερνήσεις, εργοδότες και συμβιβασμένοι συνδικαλιστές επιδιώκουν κυρίως να συσκοτίσουν τα στοιχεία σύγκρουσης στο πεδίο των εργασιακών σχέσεων, που μαρτυρούν την αντιπαράθεση κεφαλαίου-εργασίας, την ύπαρξη της καθημερινής, σκληρής ταξικής πάλης.

Η εφαρμογή των πολυδιαφημισμένων προγραμμάτων αξιολόγησης κ΄ διαχ/σης ανθρωπίνων πόρων (sic) έχει  συγκεκριμένους στόχους, όπως παρακάτω:

·         Ο απόλυτος έλεγχος της συμπεριφοράς του εργαζόμενου σύμφωνα με τις επιταγές της αγοράς και τα προστάγματα της επιχείρησης.
·         Η δημιουργία «εταιρικού στρατού» από άβουλα «στρατιωτάκια»-όργανα της εταιρείας χωρίς σκέψη και άποψη πέρα από την αντίστοιχη «εταιρική κουλτούρα» κατά τα αμερικανικά πρότυπα (corporate people).
·         Mονόπλευρη χορήγηση ατομικής εφ΄άπαξ αμοιβής σε μερίδα των εργαζομένων, η οποία παίρνει χαρακτήρα χαριστικής παροχής.
·         Ελαστικοποίηση του συστήματος αμοιβών κ’ το χτύπημα των Συλλογικών Συμβάσεων
·         Εντατικοποίηση της δουλειάς και επιμήκυνση του νόμιμου ωράριου με ποικίλους τρόπους για επίτευξη στόχων.
·         Ανατροπή της ιεραρχίας και βολή κατά του Οργανισμού Προσωπικού (όταν νεότεροι συνάδελφοι και με λιγότερα αντικειμενικά προσόντα συντάσσουν φύλλο ποιότητας σε παλαιοτέρους και πιο έμπειρους συναδέλφους με απόλυτο κριτήριο ανόδου το γνωστό «βύσμα»).
·         Χαλάρωση των συλλογικών δεσμών μεταξύ των εργαζομένων, ώστε να αποφεύγεται η δημιουργία μετώπων απέναντι στην εργοδοσία.
·         Καλλιέργεια κλίματος ανταγωνισμού & ξέσπασμα «εμφυλίου πολέμου» μεταξύ συναδέλφων με τεχνητούς διαχωρισμούς ανάλογα με την παλαιότητα ή την τράπεζα προέλευσης.
·         Προβολή ατομικών λύσεων επιβίωσης και έτσι «φούντωμα» φαινομένων ευνοιοκρατίας, νεποτισμού, καμαρίλας και αυταρχισμού.
·         Μεθοδευμένη περιθωριοποίηση των μεγαλύτερων ηλικιακά συν/φων με σκοπό να καταρρακωθεί το ηθικό τους και να αποτελέσουν τα επόμενα “ εύκολα” θύματα μαζικών “εθελουσίων” εξόδων από την τράπεζα.


Συμπερασματικά αντιλαμβάνεται κανείς ότι οι Κανονισμοί Αξιολόγησης αποτελούν εργοδοτικά εργαλεία στο ευρύτερο πεδίο των εργασιακών σχέσεων, θεσπίζονται από τους καπιταλιστές και αποπνέουν την δυσοσμία της ιδεολογίας τους. Γι’ αυτό και έχουν ουσιαστικά απαξιωθεί στη συνείδηση της μεγάλης πλειοψηφίας των εργαζομένων ιδιαίτερα των παλαιότερων που το θεωρούν πια σαν μέρος του «μακιγιάζ» που έχει ανάγκη   η μεγαλοαστική εργοδοτική «βιτρίνα»   για να κρύψει την εκμετάλλευση που συντελείται στην «πίσω αυλή». Το κόλπο παλιό, απ’ την εποχή της δουλοκτησίας ακόμη, μόνον που έρχεται στις μέρες μας μεταμφιεσμένο με «τον μανδύα» του νέου!

Με τέτοιους μηχανισμούς υποκίνησης επιχειρούν να θέσουν σε κίνηση και να διαχειριστούν τις ατομικές φιλοδοξίες για κοινωνική άνοδο  της πλειοψηφίας των νέων κυρίως συναδέλφων, που είναι πολιτικά και κοινωνικά άπειροι. Ας προβληματιστούν οι συνάδελφοι από το γεγονός ότι εργαζόμενοι πολύ έμπειροι και γνώστες των τραπεζικών εργασιών με πολύ καλά φύλλα αξιολόγησης παραμένουν στη «κατάψυξη» για χρόνια και καταλήγουν «ξεπερασμένα χέρια» για την εργοδοσία κ’ πρώτοι υποψήφιοι για εθελούσια απόλυση.

Βέβαια λειτουργώντας μέσα στο συνδικ. κίνημα και μάλιστα σε συνθήκες καλλιέργειας κλίματος ταξικής συνεργασίας, κοινωνικού εταιρισμού, βαθιάς υποχώρησης των διαθέσεων των εργαζομένων και έχοντας να αντιμετωπίσει κανείς τέτοια εξειδικευμένα εργαλεία της εργοδοσίας πρέπει να τ’ αντιπαλέψουμε έχοντας διπλό στόχο: α) να απαξιώσουμε αυτά τα πολυεργαλεία της εργοδοσίας στη συνείδηση της πλειοψηφίας των εργαζομένων και β) να προστατέψουμε τους πιο ευάλωτους κ΄ αδύναμους ψηφοφόρους, τον κύκλο επιρροής από βλαπτικές μεταβολές, στοχοποίηση, δίωξη και αντεκδίκηση από το μηχανισμό της εργοδοσίας, ώστε να αποτρέψουμε την τάση υποχώρησης και συμβιβασμού που μπορεί να γεννήσει ο φόβος των διώξεων από την εργοδοσία. Πρέπει ωστόσο να κατανοήσουμε ότι ισχυροποιημένος περίγυρος σημαίνει και πολιτικοποιημένος περίγυρος με οξυμένο το ταξικό κριτήριο, ώστε να χειραφετείται βαθμιαία και από καλύτερες θέσεις να οδηγείται στο σπάσιμο των δεσμών με τις δομές και θεσμούς της εργοδοσίας, κάνοντας πράξη το σύνθημα της ρήξης και της ανατροπής. Καθήκον ιδιαίτερα απαιτητικό και σύνθετο στις σημερινές συνθήκες.

Παράλληλα πρέπει να δούμε πιο προσεκτικά και να διαχωρίσουμε υποκειμενικά και αντικειμενικά κριτήρια αξιολόγησης, καθώς και τις ιδιαιτερότητες κάποιων Συστημάτων Αξιολόγησης, όπως π.χ. τηλεφωνικού κέντρου που βασίζονται σε πλήρως μετρήσιμες  και ποσοτικοκοποιημένες νόρμες με βάση τον ασφυκτικό έλεγχο πάνω στους εργαζόμενους με ακριβέστατο monitoring και με ενδεχόμενο κίνδυνο χαμηλή βαθμολογία να οδηγήσει στη λύση σύμβασης (με συμβάσεις εργασίας ιδιαίτερα εύκολες στην καταγγελία.) Άλλος κρίσιμος παράγοντας που χρήζει διεξοδικής αντιμετώπισης είναι οι ατομικοί και ομαδοποιημένοι στόχοι πωλήσεων στο δίκτυο κατ/των που καθορίζουν σε μεγάλο βαθμό τον μ.ο βαθμολογίας στα φύλλα αξιολόγησης.  Άλλο σημαντικό σημείο διαφοροποίησης μεταξύ πρώην δημόσιων τραπεζών και του ιδιωτικού τομέα αποτελεί το γεγονός ότι στο δημόσιο τομέα παρά το ότι υπήρχε στοιχειώδης αξιολόγηση ικανοτήτων οι μηχανισμοί των κομμάτων εξουσίας ήταν αυτοί που καθόριζαν σε μεγάλο βαθμό το δίπολο «ψυγείο», στασιμότητα # ανάδειξη και προαγωγή. Αντίθετα στον ιδιωτικό τομέα μέσα από ένα αυστηρό πλαίσιο καθορισμένο από τον εργοδότη μονοσήμαντα, βλέπουμε να καλλιεργείται το πρότυπο του υπάκουου, συμβιβασμένου, απολιτικίκ, αμέτοχου στα κοινά εργαζόμενου που επικοινωνεί μόνον στην «κοινή γλώσσα» που ορίζει η εργοδοσία.

Σήμερα προκύπτει η ανάγκη να αποκαλύπτουμε στους εργαζόμενους τις παραπάνω αυταπάτες με κάθε λεπτομέρεια μέσα από τις εμπειρίες των ίδιων.. Οι παλαιότεροι «συνεργάτες» έχουν πείρα 20 χρόνων στο «γύψο» των καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων και του ρεφορμιστικού συνδικαλιστικού κινήματος στον τραπεζικό κλάδο. Αλλά και οι νεότεροι πρέπει να μάθουν ότι οι εργασιακές σχέσεις σε τελική ανάλυση, είναι σχέσεις εκμετάλλευσης, που προσπαθεί να επιβάλλει ο κάθε τραπεζίτης μέσα στο χώρο δουλειάς και δεν είναι σταθερές στο χρόνο. Εξαρτώνται πάντα από το συσχετισμό δύναμης ανάμεσα στους εργοδότες και τους εργαζόμενους και αυτό είναι συνάρτηση του συσχετισμού δυνάμεων στο συνδικαλιστικό κίνημα του κλάδου, και «καθρεφτίζονται» στο κάτω-κάτω της γραφής στο τι σωματεία έχουμε.

Ο ταξικός προσανατολισμός μας μέσα στους χώρους δουλειάς είναι ζωτικής σημασίας για τη προοπτική να αποκτήσουν οι εργαζόμενοι αυτά που τους ανήκουν, δηλαδή τίποτα λιγότερο από ΟΛΟ το πλούτο που παράγουν . Καμιά υποχώρηση  στα ιδεολογήματα περί εθνικής ανταγωνιστικότητας, παραγωγικότητας και κοινών στόχων, τα οποία κάνουν πράξη το όνειρο του Κεφαλαίου και του ρεφορμιστικού συνδικαλιστικού κινήματος να διαιωνίσει και να βαθύνει την εκμετάλλευση της μισθωτής εργασίας βάζοντας στο «καπίστρι» της παραγωγικότητας κάθε σύγχρονο νεόπτωχο σκλάβο-«συνεργάτη». Η μοναδική πραγματική διέξοδος για τους εργαζόμενους βρίσκεται στην ισχυροποίηση της πολιτικής πρότασης εξουσίας, που θα έχει ως απαραίτητη προϋπόθεση την κατάργηση της εκμετάλλευσης της μισθωτής εργασίας και ως προοπτική την κατάληψη της εξουσίας από την ίδια την εργατική τάξη.-
.