ΑΝΤΙΛΑΪΚΟ "ΠΟΛΥΕΡΓΑΛΕΙΟ" ΤΟ ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΤΗς Ν.Δ.

Το «αναπτυξιακό» πολυνομοσχέδιο φανερώνει τι πραγματικά σημαίνει για το λαό η περιβόητη «ανάπτυξη για όλους» που προπαγανδίζει η κυβέρνηση, σε αντιστοιχία με την εξίσου απατηλή «δίκαιη ανάπτυξη» που αναμασούσε ο ΣΥΡΙΖΑ.

Κόντρα στην προκλητική προπαγάνδα, που ξεδιάντροπα κάνει λόγο για... «φιλεργατική τομή», το πολυνομοσχέδιο επιβεβαιώνει ότι η στήριξη της καπιταλιστικής ανάπτυξης προϋποθέτει νέα δώρα για τους επιχειρηματικούς ομίλους, από τη μια, και νέα επίθεση στα δικαιώματα των εργαζομένων, στους μισθούς και στη συλλογική δράση, από την άλλη.

Τα μέτρα του νομοσχεδίου, που λύνουν ακόμα περισσότερο τα χέρια του κεφαλαίου με προκλητικά προνόμια για την προσέλκυση επενδύσεων, πάνε «πακέτο» με την άλλη «συνιστώσα» του «ευνοϊκού επενδυτικού περιβάλλοντος»: Τα μέτρα για το πλήρες ξήλωμα των κλαδικών ΣΣΕ, το άνοιγμα του δρόμου για το φακέλωμα των εργαζομένων και τον ασφυκτικό έλεγχο των συνδικάτων από την εργοδοσία και το κράτος.

Οι «διευκολύνσεις» υπέρ των επιχειρηματικών ομίλων, στο έδαφος όλων των προηγούμενων «αναπτυξιακών» νόμων, δίνουν και παίρνουν στις διατάξεις του νομοσχεδίου: Διεύρυνση επιχειρηματικών πεδίων μέσα από τον χωροταξικό σχεδιασμό, αδειοδοτήσεις - εξπρές, «απλούστευση διαδικασιών», συμπεριλαμβανομένων των περιβαλλοντικών αδειοδοτήσεων, και πολλά ακόμα.

Η άλλη όψη του ίδιου νομίσματος είναι το πλέγμα των «εξαιρέσεων» και των πρόσθετων «προϋποθέσεων», με τις οποίες το νομοσχέδιο ουσιαστικά καταργεί τις κλαδικές Συμβάσεις και καθιστά «πουκάμισο αδειανό» τις ελάχιστες που παραμένουν σε ισχύ, διαμορφώνοντας προϋποθέσεις για παραπέρα συρρίκνωση των κλαδικών μισθών και καθήλωση του μέσου μισθού στα σημερινά άθλια επίπεδα.

Αντίστοιχα, οι διατάξεις για τη λειτουργία των συνδικάτων, όπως και η πρόβλεψη ότι αυτές θα συγκεκριμενοποιούνται με υπουργικές αποφάσεις, ανοίγουν το δρόμο για το ξαναγράψιμο του συνδικαλιστικού νόμου και των καταστατικών των σωματείων, με επιβολή ασφυκτικού ελέγχου από το αστικό κράτος και την εργοδοσία.

Την ώρα που προωθούνται όλα αυτά, αποτελεί διπλή πρόκληση η προσπάθεια του υπουργού Εργασίας, κυβερνητικών στελεχών και ΜΜΕ να παρουσιάσουν ως «τομή υπέρ των εργαζομένων» το πολυνομοσχέδιο, προβάλλοντας ορισμένες αποσπασματικές ρυθμίσεις, που δεν αγγίζουν ούτε το μικρό δαχτυλάκι από το τέρας του αντεργατικού οπλοστασίου, το οποίο ενισχύεται συνεχώς και πάνω του πατάει η εργοδοτική ασυδοσία.

Για παράδειγμα, τη στιγμή που η μερική απασχόληση «απογειώνεται» πάνω στο έδαφος της τεράστιας γκάμας εργαλείων που διαθέτει η εργοδοσία για να γενικεύει την «ευελιξία» και την υποαπασχόληση, αποτελεί τεράστια κοροϊδία να βαφτίζεται «προστασία των εργαζομένων» μια σχετική αύξηση στην πληρωμή της «πρόσθετης εργασίας» για τη μερική απασχόληση. Πόσο μάλλον στις σημερινές συνθήκες της εργασιακής ζούγκλας, όπου οι εργοδοτικοί εκβιασμοί και οι απειλές οργιάζουν, στο έδαφος της αντεργατικής νομοθεσίας και των εμποδίων που βάζει το κράτος στη συλλογική οργάνωση και δράση.

Αντίστοιχα προκλητική είναι η τοποθέτηση των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ περί «επιστροφής σε βαθιά μνημονιακές εποχές», όταν η κυβέρνησή τους πρόσθεσε στα προηγούμενα μνημόνια ένα ακόμα, με πλήθος βάρβαρων μέτρων, όπως η απελευθέρωση των ομαδικών απολύσεων, το χτύπημα του απεργιακού δικαιώματος, τα νέα πλήγματα στην κυριακάτικη αργία κ.ά. Ακόμα και το πλήρες ξήλωμα των κλαδικών συμβάσεων προωθείται σήμερα από τη ΝΔ με την επίκληση του πορίσματος της «Επιτροπής Εμπειρογνωμόνων» που είχε στήσει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ!

Απέναντι στην ενιαία αντεργατική επίθεση του κεφαλαίου και των κυβερνήσεών του δεν χωρά καμιά αναμονή, καμιά αυταπάτη για τον χαρακτήρα της καπιταλιστικής ανάπτυξης.

Τώρα είναι η ώρα για την οργάνωση μαχητικής απάντησης! Με πλατιά ενημέρωση των εργαζομένων στους χώρους δουλειάς, με τα συλλαλητήρια του ΠΑΜΕ στις 17/9, με απεργιακή κινητοποίηση, στέλνουμε αποφασιστικό μήνυμα: Δεν θυσιάζουμε τα δικαιώματά μας στο βωμό των κερδών του κεφαλαίου - Διεκδικούμε σύγχρονους όρους δουλειάς και αμοιβής!   

.

ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΑΛΥΤΡΩΤΙΣΜΟ!!

Ενα ακόμα συλλαλητήριο για την «ελληνικότητα της Μακεδονίας» γίνεται την Κυριακή στο Σύνταγμα, με τους διοργανωτές (παμμακεδονικές οργανώσεις και διάφοροι άλλοι φορείς) να καλούν τον κόσμο σε μαζική συμμετοχή για «να ακυρώσουμε την προδοτική συμφωνία των Πρεσπών, για να φωνάξουμε η Μακεδονία είναι ελληνική!». 

Μεταξύ άλλων, το συλλαλητήριο στηρίζουν η ΝΔ, ο περιφερειάρχης Κεντρικής Μακεδονίας, Τζιτζικώστας, η Χρυσή Αυγή, οι ΑΝΕΛ, η Ενωση Κεντρώων και άλλοι που εμφανίζονται ενάντια στη συμφωνία των Πρεσπών, χωρίς όμως να λένε κουβέντα για τον αμερικανοΝΑΤΟικό σχεδιασμό που την επιβάλλει, ούτε για το γεγονός ότι η υπογραφή και η εφαρμογή της συνδέονται με ισχυρά επιχειρηματικά και γεωπολιτικά συμφέροντα, τα οποία στηρίζουν τα κόμματα αυτά, όπως και η κυβέρνηση. 

Σε κάθε περίπτωση, όλο αυτό το εθνικιστικό θέατρο που θα επαναληφθεί την Κυριακή στο Σύνταγμα, με ανιστόρητα συνθήματα και αλυτρωτικές κραυγές, προσφέρει τις καλύτερες υπηρεσίες στην κυβέρνηση, που προσπαθεί να παρουσιάσει «προοδευτική» τη συμφωνία των Πρεσπών και να την αξιοποιήσει για να παρέμβει σε ευρύτερες διεργασίες στο αστικό πολιτικό σύστημα. 

Κοσμοπολίτες και εθνικιστές, με μοιρασμένους ρόλους, συγκαλύπτουν την αμερικανοΝΑΤΟική σφραγίδα στη συμφωνία και το σπέρμα του αλυτρωτισμού που διατηρείται για κάθε μελλοντική χρήση από τους ιμπεριαλιστές, εξάπτοντας τους εθνικισμούς στη μια και στην άλλη χώρα.

.

 

Ανοιξε τις πύλες του χτες το ιστορικό κτιριακό συγκρότημα του Πολυτεχνείου στην Πατησίων, σημαίνοντας την έναρξη του τριήμερου εορτασμού για τον λαϊκό ξεσηκωμό του Νοέμβρη του 1973, που και φέτος, 45 χρόνια μετά, θα κορυφωθεί με τη μεγάλη αντιιμπεριαλιστική διαδήλωση του ΚΚΕ και της ΚΝΕ στην αμερικάνικη πρεσβεία, αύριο Σάββατο.

73 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΣΕ ΧΙΡΟΣΙΜΑ ΚΑΙ ΝΑΓΚΑΣΑΚΙ....

Χιροσίμα - Ναγκασάκι: Δύο λέξεις που φέρνουν στο νου εικόνες τρόμου, οδύνης, πολέμου, ένα τεράστιο «μανιτάρι», επιβεβαιώνοντας τους στίχους του Μπρεχτ: «Ο πόλεμός τους σκοτώνει ό,τι άφησε όρθιο η ειρήνη τους».

Οι εικόνες από αυτές τις δύο πόλεις τον Αύγουστο του 1945 σηματοδοτούν ένα από τα πιο στυγερά εγκλήματα που διέπραξε ο ιμπεριαλισμός σε βάρος των λαών, με το πρόσχημα της συντόμευσης του πολέμου. Ενα πρόσχημα που αξιοποιείται μέχρι και σήμερα, για να δικαιολογηθούν ιμπεριαλιστικές επιθέσεις και επεμβάσεις σε διάφορες χώρες, με τελευταία την επίθεση των ΗΠΑ και των συμμάχων τους στη Συρία.

Το Μάη του 1945, με την είσοδο του Κόκκινου Στρατού στο Βερολίνο και την ύψωση της κόκκινης σημαίας στην «καρδιά» του ναζισμού, στο Ράιχσταγκ, η Γερμανία αναγκάζεται σε συνθηκολόγηση. Είχε προηγηθεί η συνθηκολόγηση της Ιταλίας, το Σεπτέμβρη του 1943. Το τρίτο μέρος της φασιστικής συμμαχίας του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, η Ιαπωνία, συνέχιζε τον πόλεμο. Ομως, οι συνθήκες έδειχναν ότι ήταν ζήτημα ημερών να συνθηκολογήσει κι αυτή, αφού ο στόλος της ήταν κατεστραμμένος και η ίδια η χώρα ήταν περικυκλωμένη από εχθρικές δυνάμεις.

Λίγο πριν λήξει, λοιπόν, ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος, στις 6/8/1945, στις 2.45 π.μ., απογειώθηκαν από την αεροπορική βάση στο νησί Τινιάν του Ειρηνικού τρία αμερικανικά βομβαρδιστικά «Β-29». Ενα από αυτά, το βομβαρδιστικό «Enola Gay», κουβαλούσε στα «σπλάχνα» του ένα καινούριο όπλο, μια βόμβα νέας τεχνολογίας.

Το «μικρό αγόρι», όπως ονομάστηκε από τους Αμερικανούς, ήταν βόμβα ουρανίου, με μήκος τρία μέτρα και βάρος τέσσερις τόνους. Τα ρολόγια σταμάτησαν στις 8.15 το πρωί. Το «μικρό αγόρι» έπεσε από το αεροσκάφος με δύο αλεξίπτωτα, δημιουργώντας έναν τεχνητό ήλιο, που σκότωσε τα πάντα στο διάβα του. Ο απολογισμός ήταν 110.000 ακαριαίοι θάνατοι, ενώ τις επόμενες μέρες οι θάνατοι αυξήθηκαν σημαντικά. Το ένα τρίτο του πληθυσμού χάθηκε.

Τρεις μέρες αργότερα, στις 9/8/1945, από τα αμερικανικά βομβαρδιστικά ρίχτηκε η δεύτερη ατομική βόμβα στο Ναγκασάκι. Ο «χοντρός άντρας» ήταν μια βόμβα πλουτωνίου, που σκόρπισε το θάνατο σε 70.000 ανθρώπους. Η έκρηξη ήταν τόσο ισχυρή που σχεδόν διέλυσε το βομβαρδιστικό αεροσκάφος, που μόλις πρόλαβε να προσγειωθεί στην Οκινάβα. Ο απολογισμός των νεκρών έφτασε τις εκατοντάδες χιλιάδες και οι επιπτώσεις της ραδιενέργειας ήταν εξίσου θανατηφόρες.

.

 

ΟΛΟΙ ΑΥΡΙΟ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ!

Αύριο απεργούμε! Αυτό το κάλεσμα πρέπει να φτάσει σε κάθε χώρο δουλειάς μέχρι την τελευταία στιγμή. Να μη μείνει πόστο στο εργοστάσιο, στο γραφείο, στην οικοδομή, στα εμπορικά κέντρα, όπου να μη γίνει συζήτηση για την ανάγκη να είναι επιτυχημένη η απεργία. Και η αλήθεια είναι ότι οι εργαζόμενοι έχουν πολλούς λόγους για να απεργήσουν και να συμμετέχουν μαζικά στις δεκάδες απεργιακές συγκεντρώσεις που οργανώνουν τα ταξικά συνδικάτα, να πλημμυρίσουν τους δρόμους σε όλη την Ελλάδα.

Αύριο, λοιπόν, απεργούμε, γιατί πρέπει να πάρουν μαχητική απάντηση τα αντεργατικά μέτρα κυβέρνησης - κεφαλαίου - ΕΕ, που περνάνε μέσα από την τρίτη «αξιολόγηση», το «συμπληρωματικό μνημόνιο» και τον κρατικό προϋπολογισμό, τα οποία μονιμοποιούν και εμπλουτίζουν όλα τα προηγούμενα μέτρα. Για να σπάσει το κλίμα ανοχής και αναμονής που καλλιεργούν κυβέρνηση και εργοδοτικές ενώσεις, με τη στήριξη των συνδικαλιστών τους στο κίνημα, με κάλπικες υποσχέσεις και απειλές. Να στραπατσαριστεί η προκλητική προπαγάνδα της κυβέρνησης ότι οι εργαζόμενοι στηρίζουν την πολιτική της.

Το γεγονός, εξάλλου, ότι η απεργία συμπίπτει με την περίοδο που η κυβέρνηση κλιμακώνει για λογαριασμό του κεφαλαίου την επίθεση στο απεργιακό δικαίωμα, την καθιστά ακόμα πιο κρίσιμη. Γι' αυτό χρειάζεται να σηματοδοτήσει ότι πλέον τίποτα δεν είναι όπως χτες. Να συνειδητοποιηθεί από περισσότερους ο βρώμικος ρόλος που έχει αναλάβει η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, προωθώντας όσα δεν τόλμησαν όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις του κεφαλαίου.

Αύριο, το σύνθημα «κάτω τα ξερά σας από το δικαίωμα στην απεργία» να ακουστεί από τα στόματα χιλιάδων απεργών. Να απαντηθεί η καταστολή που δυναμώνει σε βάρος όποιου οργανώνεται και αντιστέκεται, σε βάρος πρωτοπόρων εργαζομένων και συνδικαλιστών, που μπαίνουν στο μάτι της εργοδοσίας και των μηχανισμών της. Να γίνει η απεργία αφορμή για να πάρουν κουράγιο και άλλοι, που δεν έχουν κάνει ακόμα το βήμα, που αγανακτούν για τα απανωτά αντιλαϊκά χτυπήματα και ζουν στο πετσί τους το βάθεμα της εκμετάλλευσης.

Με την αυριανή πανεργατική απεργία, οι δυνάμεις που παλεύουν για την ανασύνταξη του εργατικού - συνδικαλιστικού κινήματος, καλούν την εργατική τάξη να δηλώσει πως δεν είναι «περασμένα - ξεχασμένα» οι απώλειες από τα χρόνια της κρίσης. Προβάλλουν τα δίκαια αιτήματα για Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας, επαναφορά με νόμο στα 751 ευρώ κατώτερο μισθό για όλους, κλαδικές Συλλογικές Συμβάσεις με αυξήσεις μισθών, απαγόρευση των πλειστηριασμών της λαϊκής στέγης, ουσιαστική προστασία των ανέργων. Καλούν τους εργαζόμενους να φωνάξουν: Εως εδώ οι θυσίες για τα κέρδη του κεφαλαίου, τώρα είναι η ώρα να οργανωθεί η αντεπίθεση για τις δικές μας ανάγκες!

Η απεργία είναι μια πρώτης τάξης ευκαιρία για να απαντηθούν στην πράξη οι κοροϊδίες της κυβέρνησης, η απάτη της αναδιανομής της φτώχειας με ψίχουλα, τα οποία θα πάρει πίσω διπλά και τρίδιπλα. Είναι ευκαιρία για να δείξει η εργατική τάξη ότι δεν καταπίνει το παραμύθι της «δίκαιης» καπιταλιστικής ανάπτυξης, που πνίγει τους κατοίκους της Δυτικής Αττικής, βρωμίζει με μαζούτ τον Σαρωνικό, στερεί από χιλιάδες παιδιά και νέους το δικαίωμα στη μόρφωση, στη δουλειά.

Ταυτόχρονα, η αυριανή απεργία πρέπει να αποτελέσει βήμα καταδίκης των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων και σχεδιασμών στην ευρύτερη γειτονιά μας, της βαθύτερης εμπλοκής της χώρας μας σ' αυτούς, με τεράστιο κίνδυνο για τους εργαζόμενους και το λαό.

Η επιτυχία της απεργίας και των απεργιακών συγκεντρώσεων, με τη συμμετοχή αυτοαπασχολούμενων και μικρομεσαίων αγροτών, μπορεί να αποτελέσει παρακαταθήκη για παραπέρα κλιμάκωση των αγώνων, να δημιουργήσει καλύτερες προϋποθέσεις και όρους για την αντεπίθεση. Με αυτόν το στόχο και με τη βεβαιότητα ότι μπορούμε να τα καταφέρουμε, δίνουμε τη μάχη μέχρι την τελευταία ώρα!

.

ΤΙΜΑΜΕ ΤΑ ΘΥΜΑΤΑ ΣΕ ΧΙΡΟΣΙΜΑ - ΝΑΓΚΑΣΑΚΙ

ΟΛΟΙ ΑΥΡΙΟ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ!

ΜΕΡΑ ΜΕΓΑΛΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ   

Η ΑΥΡΙΑΝΗ ΑΠΕΡΓΙΑ!   

Μέρα γενικής απεργίας αύριο και μεγάλης ευθύνης για τον καθένα μας! Η δημοσιοποίηση του πολυνομοσχεδίου, το βράδυ του Σαββάτου, επιβεβαίωσε ότι τα μέτρα που φέρνει η κυβέρνηση είναι σαρωτικά και ότι χτυπάνε από χίλιες μεριές το πενιχρό πλέον εισόδημα μας και τα εργατικά - λαϊκά δικαιώματα, (όσα απέμειναν!).

Προπάντων, είναι μέτρα μόνιμα, που αθροίζονται σε όσα έχουν ήδη νομοθετήσει η σημερινή και οι προηγούμενες κυβερνήσεις, στο όνομα της καπιταλιστικής ανάπτυξης. Είναι μέτρα που «σφίγγουν την πρέσα» στις σύγχρονες ανάγκες μας  και θα οδηγήσουν στη φτωχοποίηση χιλιάδων ακόμα λαϊκών νοικοκυριών.

Η ζωή μας θα γίνει ακόμα χειρότερη μετά την ψήφιση και την εφαρμογή αυτών των μέτρων!  Κι αυτό είναι κάτι που καμιά ανάκαμψη της οικονομίας δεν μπορεί να το αντιστρέψει, πολύ περισσότερο να το αναιρέσει.  Αντίθετα, ακόμα κι αν υπάρξει ανάπτυξη, έστω και αναιμική, η διατήρησή της προϋποθέτει συνέχιση και επέκταση των αντιλαϊκών μεταρρυθμίσεων μαζί με το βάθεμα της εργασιακής εκμετάλλευσης. 

Αυτούς τους βασικούς στόχους υπηρετούν οι εκατοντάδες διατάξεις που περιέχονται στο πολυνομοσχέδιο, είτε κατατάσσονται στα μέτρα είτε στα λεγόμενα «αντίμετρα». Πρόκειται για ενιαίο αντιλαϊκό πακέτο, που εκφράζει τη δέσμευση της κυβέρνησης στους στόχους και τα συμφέροντα των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων, ισχυρών οικονομικών συμφερόντων που δραστηριοποιούνται ήδη, ή σκοπεύουν να επενδύσουν κεφάλαια στην Ελλάδα.

Απ' αυτή τη σκοπιά, το πολυνομοσχέδιο που συζητιέται και ψηφίζεται την Πέμπτη στην Ολομέλεια της Βουλής, συνιστά κλιμάκωση της επίθεσης του κεφαλαίου και ως τέτοια πρέπει να απαντηθεί από εμάς, εργαζόμενους και συνταξιούχους. Με μαζική συμμετοχή στην απεργία και τις απεργιακές συγκεντρώσεις του ΠΑΜΕ. Με προετοιμασία για νέους ταξικούς αγώνες, με όλες τις μορφές!

Μπροστά στις εξελίξεις, είναι αναγκαίο να αποτελέσει η γενική απεργία το έναυσμα για περισσότερους να κάνουν το βήμα, να εκφράσουν αγωνιστικά, ταξικά τη δυσαρέσκειά τους για την πολιτική που τους καταδικάζει σε θυσίες δίχως τέλος. 

Να αφήσουμε τους καναπέδες, να συνταχθούμε με τη γραμμή πάλης που διεκδικεί ανάκτηση των απωλειών, παλεύοντας για την ικανοποίηση των σύγχρονων λαϊκών αναγκών, που είναι ώριμο και αναγκαίο να συμβεί, αλλά σκοντάφτει στην καπιταλιστική εξουσία και ιδιοκτησία στα μέσα παραγωγής, στην οργάνωση της οικονομίας με κριτήριο το κέρδος των λίγων, που παράγεται με τον ιδρώτα και την εκμετάλλευση της συντριπτικής πλειοψηφίας των εργαζομένων.

Η αναμέτρηση με την πολιτική του κεφαλαίου δεν είναι «κατοστάρι», αλλά απαιτητικός αγώνας δρόμου, που χρειάζεται σχέδιο, οργάνωση και επιμονή. Χρειάζεται πάνω απ' όλα, μέσα από κάθε μάχη, να γίνονται βήματα στην ανασύνταξη του εργατικού κινήματος, στη συγκρότηση και την ενίσχυση της Κοινωνικής Συμμαχίας. Να δυναμώνει το ρεύμα στο κίνημα που παλεύει σε αντικαπιταλιστική - αντιμονοπωλιακή κατεύθυνση, για την ικανοποίηση των σύγχρονων λαϊκών αναγκών. Η συμβολή σ' αυτόν το σκοπό αποτελεί κριτήριο για την επιτυχία και της αυριανής απεργίας!

.