ΒΓΑΙΝΟΥΜΕ ΣΤΙΣ ΑΓΟΡΕΣ!

«Ηχήστε οι σάλπιγγες... Καμπάνες βροντερές δονήστε σύγκορμα τη χώρα πέρα ως πέρα...». Βγαίνουμε στις αγορές, αδέρφια!

 

   Ντυθείτε, στολιστείτε, γλεντοκοπήστε. Πατριώτες, βγήκαμε στις αγορές! Για να πάρουμε δάνεια. Δάνεια... Σαν αυτά που μας οδήγησαν ως εδώ... Σαν αυτά που άλλοι τα τρώνε κι άλλοι τα πληρώνουν!

 

 

Οτι αυτές οι αγορές είναι οι ίδιες που μας «δάνειζαν» τόσα χρόνια και μας έπιναν το αίμα, ότι σε αυτές τις αγορές είναι που ως λαός έχουμε καταβάλει την τελευταία εικοσαετία πάνω από 800 δισ. ευρώ σε τοκογλυφικά, ότι αυτές οι αγορές είναι  που λένε ότι το χρέος της Ελλάδας απέναντί τους , μετά από τόσες θυσίες και τόση δυστυχία, αντί να μειώνεται μεγαλώνει και ανέρχεται στα 320 δισ. ευρώ, αυτά  είναι λεπτομέρειες... Σημασία έχει ότι ο Στουρνάρας μας έβγαλε στις αγορές. Γλεντήστε!

 

   Αυτές οι αγορές είναι στις οποίες βασιλεύουν τα «αρπακτικά» τύπου  «Γκόλντμαν Σακς». Τα ευαγή ιδρύματα τύπου ΔΝΤ. Οι «φιλάνθρωποι» τύπου Σόρος. Οι τραπεζες τύπου «Ντόιτσε Μπανκ». Και οι πολυεθνικές τύπου «Ζήμενς»...  Αλλά μην ακούτε τις μεμψιμοιρίες. Βγαίνουμε στις αγορές, παιδιά. Ευτυχείτε!

 

   Αυτές οι αγορές είναι που δημιούργησαν τις «φούσκες», τα «παράγωγα», τα ομόλογα που τώρα σκάνε στα κεφάλια του λαού μας και των λαών όλου του κόσμου.

 

   Αυτές οι αγορές είναι που στον κόσμο τους πεθαίνουν από ασιτία  50.000 άνθρωποι την ημέρα. Αυτές οι αγορές είναι τόσο σάπιες που στην  παγκόσμια Δανιμαρκία τους πάνω από 3 δισεκατομμύρια άνθρωποι «ζουν» με λιγότερα από 2 δολάρια την ημέρα.

 

   Στον κόσμο των αγορών είναι  που η «δημοκρατία» κόβεται και ράβεται στα μέτρα των Αμερικανικών και Ευρωπαικών Κεντρικών Τραπεζών. Για τον έλεγχο, την διεύρυνση και την κατάκτηση αυτών των αγορών είναι που διεξάγονται από «χριστιανικές σταυροφορίες» μέχρι «προληπτικοί βομβαρδισμοί».

 

   Σε αυτές τις αγορές είναι που οι Κροίσοι  - μέσα στα χρόνια της κρίσης  και της ανθρωπιστικής καταστροφής – έχουν 4πλασιάσει τα πλούτη τους. Σε αυτές τις αγορές είναι που η Υγεία, η Παιδεία, η στέγη, το νερό, το ηλεκτρικό, η θέρμανση είναι εμπορεύματα που απευθύνονται μόνο σε όποιον έχει να τα πληρώσει. Αυτές οι αγορές είναι που θεωρούν τον ίδιο τον άνθρωπο εμπόρευμα. Που άλλοτε τον αγοράζουν και τον πουλάνε σαν δούλο και άλλοτε τον αφήνουν στοιβαγμένο στην αποθήκη των ανέργων. Με αποτέλεσμα να μην μπορεί αγοράσει τίποτα από όλα αυτά που ο ίδιος δημιουργεί και παράγει.

 

   Στις  αγορές, έλεγε πριν από 3 αιώνες ο «πατέρας του καπιταλισμού», ο Ανταμ Σμιθ, έρχεται κάποια στιγμή η «αόρατος χειρ» και βάζει τα πράγματα στη θέση τους. Διορθώνει τις  αδικίες. Εξασφαλίζει ισορροπίες. Τιθασεύει την ακρίβεια. Επιφέρει ικανοποίηση των αναγκών.

 

   Αλλά ξέρετε ένα μυστικό; Η «αόρατος χειρ» είναι πραγματικά... αόρατη. Και είναι αόρατη για έναν πολύ, πάρα πολύ απλό λόγο: Διότι δεν υπάρχει. Το μόνο που υπάρχει είναι η «σιδερένια φτέρνα» ενός συστήματος που στις αγορές του επικρατεί ο νόμος της ζούγκλας, το «δίκαιο» του ισχυρού. Θριαμβεύει ο κανόνας «το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό». Στη σημαία των αγορών τους ένα σύνθημα ισχύει: «Ο θάνατός σου η ζωή μου». Στο ευαγγέλιο των αγορών τους η πιο άγια γραφή» είναι τούτη: «Οι πλούσιοι πλουσιότεροι και οι φτωχοί φτωχότεροι».

 

 Κυρίες και κύριοι: Εσείς που δεν έχετε τρύπιο ευρώ για να πάτε στην λαική αγορά. Εσείς που βλέπετε συνανθρώπους μας να ψάχνουν ένα κομμάτι ψωμί  στους σκουπιδοτενεκέδες της αγοράς. Εσείς που η αγορά φροντίζει να σιτίζεστε με ληγμένα τρόφιμα. Εσεις που τα παιδιά σας περισσεύουν για την «αγορά εργασίας». Εσείς που ό,τι αγοράσατε και αποκτήσατε με κόπο, από σπίτι μέχρι χρυσή βέρα, καλείστε να το καταθέσετε στον οικείο οίκο πλειστηριασμών της αγοράς, από τράπεζα μέχρι ενεχειροδανειστήριο.

 

 

Εσείς που μετράτε τα εκατοντάδες χιλιάδες λουκέτα στην αγορά. Εσεις που τον τόπο σας, από δημόσιες εκτάσεις μέχρι δημόσιες επιχειρήσεις, από Ελληνικό μέχρι δημόσιους δρόμους, από ΟΤΕ μέχρι Δημόσια Επιχείρηση Ηλεκτρισμού, από δημόσια νοσοκομεία μέχρι λιμάνια και αεροδρόμια, τα ρημάζουν, τα ξεπουλάνε και τα διαλύουν - μέσω των αγορών, φυσικά - πανηγυρίστε! Βγαίνουμε στις αγορές!

 

   Αλλά, τα παπαγαλάκια της αγοραίας προπαγάνδας (αυτά που μετά την υπόθεση Μπαλτάκου έχουν αναλάβει να διεκπεραιώσουν την κυβερνητική απόδραση, μιας και είναι προφανές ότι η κυβέρνηση είχε ανάγκη να επιταχύνει τα έτσι κι αλλιώς προαποφασισμένα προεκλογικά πυροτεχνήματα ώστε να στήσει νωρίτερα ένα «πανηγύρι» αντιπερισπασμού), ας μας εξηγήσουν:

 

   α) Η Ελλάδα που βρέθηκε «εκτός αγορών», χρεοκόπησε, ναι ή όχι, μετά    από τη μακρά θητεία της ως πειθήνιος μαθητής «εντός των αγορών»;

 

   β) Οι ίδιοι που εμφανίζονται σαν «σωτήρες» επειδή όπως λένε έφεραν  την τρόικα για να «δανειζόμαστε με χαμηλό επιτόκιο», πως γίνεται να θεωρούν εξίσου «ευλογία» ότι μας βγάζουν στις αγορές, όπου «δανειζόμαστε» με διπλάσιο επιτόκιο;

 

 

Και μια πιο συγκεκριμένη ερώτηση:

 

   Αφού ολοκληρώσουν την έξοδο της Ελλάδας, ξανά, στο κλαρί των αγορών, θα έχουν την καλοσύνη να μας ανακοινώσουν επισήμως και το ακριβές ποσό των εκατοντάδων εκατομμυρίων τόκων για το δάνειο που θα πάρουν; Για να ξέρουμε, δηλαδή: Μετά από τα μνημονιακά, πόσο στοιχίζουν στον λαό και τα... αντιμνημονιακά τους «πανηγύρια».

 

ΝΙΚΟΣ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΑΝΑΝΕΩΤΙΚΗΣ σ.κ.: ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ!

9 ΑΠΡΙΛΗ 2014:

 

ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΤΗΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ

ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ ΕΝΑΝΤΙΑ:

 

·                   Στο ωράριο-λάστιχο, στην απλήρωτη δουλειά, στις παραβιάσεις του Οργανισμού Προσωπικού,  στο ξεσπίτωμα  συναδέλφων μας.

·                   Στην εργοδοτική αυθαιρεσία, που θέλει τους Κομβάρχες να πιέζουν για «εθελούσιες απολύσεις».

·                   Στην αβεβαιότητα για το πού θα βρισκόμαστε αύριο.

 

  Συναδέλφισσες, Συνάδελφοι,

 

Μας λένε με νόημα «καθίστε καλά, δε βλέπετε τι γίνεται γύρω μας;». Επειδή βλέπουμε, λοιπόν, ότι κάθε οικογένεια έχει τουλάχιστον έναν άνεργο, τους φόρους και τα χαράτσια να πέφτουν ασήκωτα στις πλάτες μας, τα νοσοκομεία να κλείνουν, την παιδεία να μην υπάρχει, απεργούμε μαζί με όλους τους υπόλοιπους εργαζόμενους στο Δημόσιο και Ιδιωτικό τομέα, ξεπερνώντας τις απειλές και τους εκβιασμούς της εργοδοσίας, γυρίζοντας την πλάτη στις μεθοδεύσεις του προεδρείου του ΣΥΓΤΕ. 

Η Διοίκηση της Γενικής σαν μέλος του ομίλου Πειραιώς,  προχωράει με ταχείς ρυθμούς στο σάρωμα του συνόλου των δικαιωμάτων μας (ωράριο, εργασιακές σχέσεις, αμοιβές). Με αχαλίνωτο το διευθυντικό δικαίωμα,  προχωράει ανεμπόδιστα στην ενιαιοποίηση της «εργασιακής κουλτούρας» ή αλλιώς στην ισοπέδωση των πάντων!

Ένα δρόμο έχουμε: συνδικαλιστικό κίνημα μαζικό, μαχητικό, ταξικά προσανατολισμένο στην υπεράσπιση των συμφερόντων και των κατακτήσεων των εργαζομένων.

 

Στην απεργία της 9^ης του Απρίλη να

βάλουμε μπροστά για την ανατροπή της

βαρβαρότητας.

 

Κυβέρνηση και

εργοδοσία να μας βρουν απέναντί τους!

 

ΟΛΟΙ ΣΤΙΣ ΑΠΕΡΓΙΑΚΕΣ

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΙΣ ΤΟΥ Π.Α.ΜΕ. ΣΕ ΟΛΗ

ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ. 

 

  ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΣΤΗΝ  

ΟΜΟΝΟΙΑ 10.00 π.μ.

 

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΝΕΩΤΙΚΗ σ.κ.

Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ της Σ.Ε.

.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΚΛΑΔΙΚΟΥ ΧΡΗΜΑΤΟΠΙΣΤΩΤΙΚΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΙς 9 ΑΠΡΙΛΗ.

ΞΕΣΗΚΩΜΟΣ!!!

 

Είναι η ώρα που πρέπει να πιστέψουμε στη δύναμή μας.  Καμία αναμονή!

 

Συνάδελφοι, εργαζόμενοι στις τράπεζες και τις εισπρακτικές εταιρίες,

 

Σε αυτή την απεργία έχουμε μια ευκαιρία για να ξεπεράσουμε το φόβο μας και τους εκβιασμούς των εργοδοτών. Να αφήσουμε πίσω όσα εμπόδια μας βάζουν οι συνδικαλιστικές ηγεσίες του κλάδου. Έχουμε μια ευκαιρία να αποδείξουμε ότι μπορούμε να τους χαλάσουμε τα σχέδια. Για να μη δουλεύουμε ήλιο με ήλιο. Για να πάρουμε πίσω  όσα μας πήραν!

 

Κυβέρνηση και τραπεζίτες, ετοιμάζουν νέο γύρο επίθεσης, όσο βλέπουν ότι δεν οργανώνουμε την αντεπίθεσή μας,. Μετά τις μειώσεις των μισθών μας, μετά τη καταλήστευση των αποθεματικών των ταμείων μας, μετά τη χειροτέρευση των όρων εργασίας μας, τις ελαστικές σχέσεις εργασίας, τις απολύσεις σε εταιρείες, έρχονται με νέα μέτρα, στοχεύοντας σε ακόμα φθηνότερη εργατική δύναμη για τις τράπεζες και τους επιχειρηματίες.

 

Το νέο πακέτο μέτρων που μας επιφυλάσσουν για τα εργασιακά φέρνει νέα μείωση των «εργοδοτικών» ασφαλιστικών εισφορών, σε τέτοιο βαθμό που -σε ετήσια βάση- οι μεγάλες επιχειρήσεις θα κερδίζουν πάνω από 800 εκατομμύρια ευρώ…

 

Την ίδια στιγμή που «κόπτονται» για την ανεργία, συζητούν για την απελευθέρωση των απολύσεων για να μπορούν οι μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι να απολύουν όποτε και όσους θέλουν, να πληρώνουν όσο θέλουν, να προχωρούν χωρίς εμπόδια σε εξαγορές και λουκέτα με θύματα πάντα τους εργαζόμενους.

 

Θα επιχειρήσουν να βάλουν χέρι στη συνδικαλιστική δράση, στην απεργία με στόχο να επιβάλουν σιγή  νεκροταφείου στους τόπους δουλειάς

 

Φτάνει πια!

 

ΠΙΟ ΔΥΝΑΤΑ, ΠΙΟ ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΙΚΑ, με ακόμα μεγαλύτερη μαζικότητα να συνεχίσουμε την πάλη. Να σηκώσουμε πιο ψηλά τη σημαία των ταξικών αγώνων.

 

Στις 9 ΑΠΡΙΛΗ ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ, για να διεκδικήσουμε Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας που να καλύπτουν τις σύγχρονες ανάγκες μας.  Να σταματήσει το άθλιο καθεστώς των ατομικών συμβάσεων και ο απαράδεκτος διαχωρισμός στους μισθούς των εργαζομένων με βάση την ηλικία.

 

ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ για ΣΤΑΘΕΡΗ ΚΑΙ ΜΟΝΙΜΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΕ ΠΛΗΡΗ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ

 

Κανένας δεν πρέπει να μείνει εκτός από αυτήν τη μάχη. Υπάρχει διέξοδος! Συσπειρωνόμαστε γύρω από το κλαδικό σωματείο. Οργανώνουμε την αντεπίθεσή μας!

 

ΟΛΟΙ ΜΕ ΤΟ ΠΑΜΕ ΣΤΗΝ ΟΜΟΝΟΙΑ ΣΤΙΣ 10.00 π.μ

 

  

  Η πρόεδρος       Ο γενικός γραμματέας

 

                                        Ε. Χαλιού                   Γ. Χιωτέλης

 

 

ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗ ΔΙΑΠΑΛΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΚΕΦΑΛΑΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΤΡΑΠΕΖΩΝ.

Ο τελευταίος γύρος ανακεφαλαιοποίησης των ελληνικών τραπεζών μετατρέπεται σε μοχλό εξελίξεων, που αφορούν την αναπαλαίωση του αστικού πολιτικού συστήματος. Από τη μία ο κυβερνητικός πόλος εμφανίζει την ανακεφαλαιοποίηση ως σημαντικό κυβερνητικό επίτευγμα. Από την άλλη ο ΣΥΡΙΖΑ επικαλείται την ανάγκη ενός «ισχυρού κρατικού τραπεζικού τομέα» που θα δράσει τάχα «φιλολαϊκά». Κυρίως, όμως, η αντιπαράθεση αυτή συμπυκνώνει τόσο τη διαπάλη διαφορετικών ομίλων και ιμπεριαλιστικών κέντρων για τον έλεγχο του τραπεζικού συστήματος όσο και την αντιπαράθεση για το μείγμα διαχείρισης.

Η κρατική στήριξη των τραπεζών στη φάση της κρίσης

 

Η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών εντάσσεται στη γενικότερη κρατική στήριξη του τραπεζικού κεφαλαίου. Εξετάζοντας την ανακεφαλαιοποίηση και την άμεση στήριξη των τραπεζών την περίοδο της κρίσης, το ελληνικό κράτος έχει διαθέσει, είτε με τη μορφή άμεσων εγγυήσεων είτε με τη μορφή άμεσης χρηματοδότησης, πάνω από 200 δισ. ευρώ στον τραπεζικό τομέα. Ο πρώτος μόνο γύρος ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών, το 2013, περιλάμβανε άμεση κρατική στήριξη ύψους 50 δισ. ευρώ προς τους τραπεζικούς ομίλους. Οι κρατικές αυτές δαπάνες προς όφελος των τραπεζών βαραίνουν τελικά τα λαϊκά στρώματα. Η οικονομική ουσία αυτής της διαδικασίας είναι ότι η αναπόφευκτη απαξίωση κεφαλαίου στον τραπεζικό τομέα λόγω της καπιταλιστικής κρίσης μεταφέρθηκε στις πλάτες του ελληνικού λαού.

Την τελευταία περίοδο, μετά την πρώτη φάση ανακεφαλαιοποίησης, το ελληνικό κράτος, μέσω του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (ΤΧΣ), έγινε ο βασικός μέτοχος όλων των μεγάλων τραπεζών, με ποσοστά που κυμαίνονται από περίπου 85% (ETE, ALPHA, Πειραιώς) έως και 98,5% για την Eurobank (το ποσοστό αυτό μειώθηκε στη συνέχεια λόγω της Αύξησης Μετοχικού Κεφαλαίου - ΑΜΚ - που πραγματοποίησαν οι τράπεζες).

Ωστόσο, ο ελληνικός λαός, παρά το γεγονός ότι βασικός μέτοχος όλων των τραπεζών είναι το ελληνικό κράτος, δεν έχει κερδίσει απολύτως τίποτα. Οι όροι δανεισμού μισθωτών και αυτοαπασχολούμενων και οι όροι καταθέσεων για τις αποταμιεύσεις τους δεν έχουν μεταβληθεί προς το ευνοϊκότερο όσον αφορά και τις τέσσερις μεγάλες τράπεζες. Η αδυναμία αποπληρωμής των δανείων από πλευράς των εργαζομένων οδηγεί σε κατασχέσεις των όποιων περιουσιακών στοιχείων τους.

Τα παραπάνω αποτελούν κοινή κατεύθυνση για το σύνολο των τραπεζών, μεγάλων και μικρών, υπό κρατικό ή ιδιωτικό έλεγχο. Ειδικότερα η συμπεριφορά των τεσσάρων συστημικών τραπεζών είναι, στην ουσία της, απολύτως ίδια είτε μιλάμε για τις τρεις τράπεζες (ΕΤΕ, ALPHA, Πειραιώς) όπου το ΤΧΣ δεν ασκεί άμεσα έλεγχο γιατί συμμετείχαν και οι προηγούμενοι βασικοί τους μέτοχοι στη διαδικασία ανακεφαλαιοποίησης, είτε μιλάμε για τη Eurobank, όπου οι ιδιώτες μέτοχοι δεν συμμετείχαν και το σύνολο των μετοχών μαζί με τον έλεγχό της έχει περάσει στο ΤΧΣ.

Το γεγονός αυτό υπενθυμίζει ότι η κρατική καπιταλιστική ιδιοκτησία δεν είναι «δημόσια περιουσία», που τάχα ανήκει στο λαό. Αποδεικνύει εκ των πραγμάτων πόσο απατηλός είναι ο ισχυρισμός του ΣΥΡΙΖΑ πως ο κρατικός έλεγχος των τραπεζών μπορεί τάχα να οδηγήσει σε φιλολαϊκή λειτουργία, στον αντίποδα της διασφάλισης του μεγαλύτερου ποσοστού κέρδους.

 

Ο νέος γύρος ανακεφαλαιοποίησης

 

Το πολυνομοσχέδιο που ψηφίστηκε την προηγούμενη Κυριακή, περιλαμβάνει, μεταξύ πολλών άλλων, και τις ρυθμίσεις που αφορούν το δεύτερο γύρο ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών. Η νέα ανακεφαλαιοποίηση καθίσταται απαραίτητη καθώς το βάθεμα της καπιταλιστικής κρίσης και το «κούρεμα» των κρατικών ομολόγων που επέφερε έχει ως αποτέλεσμα την απαραίτητη νέα απαξίωση κεφαλαίου στον τραπεζικό τομέα.

Ο δεύτερος γύρος ανακεφαλαιοποίησης, που θα πραγματοποιηθεί μέσω της αύξησης μετοχικού κεφαλαίου (ΑΜΚ) των τραπεζών, περιλαμβάνει νέα προκλητικά προνόμια για τους μεγαλομετόχους των τραπεζών. Βασικό στοιχείο της διαδικασίας είναι το γεγονός ότι η τιμή των νέων μετοχών μπορεί να είναι χαμηλότερη από την τρέχουσα χρηματιστηριακή τους τιμή, ενώ μπορεί να είναι μικρότερη και από την τιμή των προηγούμενων ΑΜΚ. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι θα εκδοθούν σε τιμή μικρότερη από την τιμή των μετοχών που έχει στα χέρια του σήμερα το ΤΧΣ. Πρόκειται για κίνηση - δώρο στους μεγαλοτραπεζίτες, αφού θα πραγματοποιήσουν την αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου με μικρότερη δαπάνη.

Συγχρόνως, το πολυνομοσχέδιο περιλαμβάνει διάταξη που επιτρέπει στο ΤΧΣ να ελαττώσει το ποσοστό συμμετοχής του στις τράπεζες. Η έκδοση νέων μετοχών σε χαμηλότερη τιμή από τις προηγούμενες, δηλαδή σε τιμή μικρότερη της τιμής του ΤΧΣ και το γεγονός ότι επιτρέπεται στη διοίκηση του ΤΧΣ να μειώνει τη συμμετοχή του ταμείου στο μετοχικό κεφάλαιο της τράπεζας, σημαίνει τελικά ότι έχουμε σημαντικές απώλειες για το ΤΧΣ και επομένως νέα έμμεση χρηματοδότηση των τραπεζών.

Το παράδειγμα της Eurobank είναι αποκαλυπτικό για το πώς λειτουργεί αυτή η διαδικασία. Το ελληνικό κράτος, με διάφορους τρόπους, διέθεσε συνολικά πάνω από 13 δισ. ευρώ στην τράπεζα και κατέχει σήμερα το 95% περίπου των μετοχών της, με το μεγαλύτερο κομμάτι να ανήκει στο ΤΧΣ. Με τους όρους της νέας ΑΜΚ, ο επενδυτής θα καταβάλει γύρω στα 2 δισ. ευρώ, για να αποκτήσει το 60-65% των μετοχών της Eurobank και την ίδια στιγμή το ελληνικό κράτος θα δει το ποσοστό του να μειώνεται στο 35-40% και να χάνει τον έλεγχο της τράπεζας. Οι όροι αυτής της διαδικασίας είναι τόσο προκλητικά αρνητικοί για το ελληνικό Δημόσιο, που στο πολυνομοσχέδιο παρέχεται ειδική νομική κάλυψη στα μέλη του ΤΧΣ για όλες τις πράξεις τους.

Τέλος, με το πολυνομοσχέδιο ανοίγει ο δρόμος για έκδοση κυβερνητικών αποφάσεων με τις οποίες το ΤΧΣ θα κάνει πρόταση εξαγοράς των warrants (δηλαδή των τίτλων που δόθηκαν δωρεάν στους ιδιώτες μετόχους στην πρώτη ΑΜΚ και με τους οποίους θα αποκτούσαν τη δυνατότητα να ξαναγοράσουν τις μετοχές του ΤΧΣ ώστε να αποπληρωθούν τα κεφάλαιά του) σε είδος, με μετοχές των τραπεζών. Αυτό σημαίνει ότι οι κάτοχοι warrants θα μπορέσουν να αποκτήσουν τις μετοχές των τραπεζικών ιδρυμάτων χωρίς να αποπληρώσουν στο ΤΧΣ τα κεφάλαια (50 δισ.) που αυτό κατέβαλε στην πρώτη φάση της ανακεφαλαιοποίησης. Η εξέλιξη αυτή ισοδυναμεί επίσης με σημαντικές απώλειες κεφαλαίων για το ΤΧΣ, επομένως άμεση χρηματοδότηση των μεγαλομετόχων σε βάρος του ελληνικού λαού, καθώς αυτόν βαραίνει το κρατικό χρέος.

                    Η νέα «διπολική» αντιπαράθεση

 

Στο έδαφος αυτών των αλλαγών εμφανίζεται μια έντονη αντιπαράθεση μεταξύ των δύο πόλων του αστικού πολιτικού συστήματος, που αντανακλά τη διαπάλη ομίλων και ιμπεριαλιστικών κέντρων για το ποιος θα ελέγξει το τραπεζικό σύστημα και κυρίως τη γενικότερη αντιπαράθεση για το δημοσιονομικό μείγμα διαχείρισης.

Αξιοσημείωτο στοιχείο αυτής της εξέλιξης είναι η σύμπλευση τμήματος της σοσιαλδημοκρατίας υπό τον Γ. Α. Παπανδρέου με όχημα την αντίθεση στις νέες ρυθμίσεις ανακεφαλαιοποίησης. Εμφανίζουν τις τελευταίες ρυθμίσεις για τις τράπεζες ως παράδοσή τους σε κερδοσκοπικούς ομίλους και στα «golden boys του διεθνούς χρηματοπιστωτικού συστήματος», ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ κάνει λόγο για την ανάγκη ενός κρατικού τραπεζικού πυλώνα που τάχα θα δρα σε φιλολαϊκή κατεύθυνση.

Παράλληλα, ο Γ. Σταθάκης, για λογαριασμό του οικονομικού επιτελείου του ΣΥΡΙΖΑ, προτείνει ως καλύτερη λύση το «αμερικανικό μοντέλο» ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών, όπου το κράτος «κράτησε τις μετοχές που έδωσε στις τράπεζες έως τη στιγμή που είχαν τουλάχιστον 30% απόδοση». Η θέση αυτή πρακτικά δεν αποκλείει την πώληση των τραπεζών σε ιδιώτες αλλά διαφοροποιείται στο τίμημα και στους αγοραστές, ενώ παραλείπει φυσικά να αναφέρει ότι οι κρατικές αμερικανικές τράπεζες συμμετείχαν στο κύμα των σχεδόν 10 εκατομμυρίων κατασχέσεων κατοικιών στην περίοδο της οικονομικής κρίσης...

Απ' την άλλη, ο κυβερνητικός πόλος της ΝΔ με το τμήμα της σοσιαλδημοκρατίας υπό τον Ε. Βενιζέλο προωθεί τη συγκεκριμένη νομική ρύθμιση, κάνοντας λόγο για ανάγκη άμεσης ιδιωτικοποίησης του τραπεζικού τομέα, προκειμένου να συμβάλει στην επιτάχυνση της καπιταλιστικής ανάκαμψης. Οσον αφορά το περιεχόμενο της ρύθμισης και την κατηγορία ότι ευνοούνται οι μεγαλομέτοχοι των τραπεζών, η κυβερνητική πλευρά αντιπαραθέτει δύο βασικά επιχειρήματα. «Η κρίση των τραπεζών προήλθε, κυρίως, από το "κούρεμα" στα ελληνικά ομόλογα και αυτό είχε ένα μεγάλο όφελος σε όρους δημοσίου χρέους», δήλωσε ο Γ. Στουρνάρας στη Βουλή, ενώ το δεύτερο κυβερνητικό επιχείρημα στοιχίζεται πίσω απ' την τοποθέτηση της Κομισιόν, όπως αυτή κωδικοποιείται στην επιστολή Αλμούνια, η οποία προτρέπει σε ανταγωνιστικές τιμές έκδοσης των νέων μετοχών για την προσέλκυση ιδιωτών.

 

Η διέξοδος απ' τη σκοπιά των λαϊκών αναγκών

 

Οι συνολικές εξελίξεις στο χρηματοπιστωτικό τομέα, μαζί με τη δεύτερη φάση της ανακεφαλαιοποίησης αναδεικνύουν τον κεντρικό ρόλο του αστικού κράτους στη στήριξη των τραπεζικών ομίλων, στη θωράκιση της κερδοφορίας τους σε βάρος των λαϊκών στρωμάτων.

Οι εξελίξεις αποδεικνύουν πως οι κρατικές τράπεζες δεν μπορούν να διαφέρουν από τις ιδιωτικές στη λειτουργία τους με γνώμονα το καπιταλιστικό κέρδος. Πριν από την κρίση η κρατική ΑΤΕ ξεζούμισε τους αγρότες και υποθήκευσε μεγάλο κομμάτι της αγροτικής γης, ενώ η κρατικά ελεγχόμενη Εθνική δεν είχε φιλολαϊκότερη πολιτική δανείων και καταθέσεων για τα λαϊκά στρώματα από τις άλλες τράπεζες. Σήμερα, οι τράπεζες των οποίων το κράτος είναι μεγαλομέτοχος ή και μοναδικός πρακτικά μέτοχος ασκώντας τον πλήρη έλεγχο ακολουθούν την ίδια αντιλαϊκή πολιτική.

Με τις νέες ρυθμίσεις θα υπάρξουν νέες «απώλειες» του κράτους προς όφελος των ιδιωτών μεγαλομετόχων. Ομως, έτσι και αλλιώς η αύξηση των δυνατοτήτων κρατικής χρηματοδότησης αφορά αποκλειστικά τους μονοπωλιακούς ομίλους, τους οποίους χρηματοδοτεί το κράτος και όχι τα λαϊκά στρώματα. Αποδεικνύεται ότι στον καπιταλισμό οι τράπεζες, κρατικές και ιδιωτικές, δανείζουν και δανείζονται με γνώμονα το ποσοστό κέρδους, δεν έχουν και δεν μπορούν να υιοθετήσουν φιλολαϊκή λειτουργία.

Το δίλημμα εάν οι τράπεζες πρέπει να ανήκουν στα μονοπώλια ή στο κράτος των μονοπωλίων είναι ψευτοδίλημμα από τη σκοπιά των λαϊκών συμφερόντων. Αποπροσανατολίζει από την ανάγκη η πάλη του λαϊκού παράγοντα να κατευθύνεται προς την πραγματική διέξοδο, την αλλαγή τάξης στην εξουσία και το ριζικά διαφορετικό δρόμο ανάπτυξης, που προϋποθέτει την κοινωνικοποίηση όλων των μονοπωλίων και την οργάνωση της παραγωγής με επιστημονικό κεντρικό σχεδιασμό και εργατικό έλεγχο, με γνώμονα την ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών.

Οι τραπεζοϋπάλληλοι μαζί με τους υπόλοιπους μισθωτούς και αυτοαπασχολούμενους έχουν συμφέρον να παλέψουν γι' αυτήν την προοπτική. Να συνδέσουν τον καθημερινό αγώνα για 7ωρο - 5ήμερο - 35ωρο, κλαδικές Συλλογικές Συμβάσεις που να καλύπτουν τις ανάγκες, καμιά συμμετοχή των λαϊκών αποταμιευτών στις μελλοντικές αναδιαρθρώσεις των τραπεζών, μέτρα προστασίας των δανειοληπτών, φορολόγηση του μεγάλου κεφαλαίου, με τον αγώνα για τον άλλο δρόμο ανάπτυξης. Οι εργαζόμενοι στις τράπεζες και σε όλους τους κλάδους έχουν καθήκον να οργανώσουν μια λαϊκή συμμαχία με αντικαπιταλιστικό - αντιμονοπωλιακό προσανατολισμό, στο δρόμο της ρήξης με τα μονοπώλια και την εξουσία τους, στο δρόμο της αποδέσμευσης από την ΕΕ με λαϊκή εξουσία.

 

ΗΛΙΑΣ ΤΣΙΜΠΟΥΚΑΚΗΣ -  Εφημερίδα "ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ"

.

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΩΝ ΜΕΛΩΝ ΤΟΥ Δ.Σ. ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΤΑΜΙΑ ΤΟΥ ΣΥΓΤΕ.

Προς  τους

Πρόεδρο και Ταμία του  ΣΥΓΤΕ,                    

σδ.  Χρ. Τασσόπουλο,  και  Χρ. Αδρακάκου

                                                                                                                                              Αθήνα,  04/04/2014

 

Συνάδελφοι,

Στο   Δ.Σ της 1^ης Απριλίου 2014 και στο 2^ο θέμα της Η.Δ, ζητήσαμε να δοθούν εξηγήσεις για τα έξοδα του προεδρείου που πραγματοποιήθηκαν τον μήνα ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟ  2014.

 

Συγκεκριμένα ερωτηθήκατε για τις εγγραφές:

1.    Α/Α  ΕΓΓΡ.   236/10/02/2014    ευρώ  593,92  αεροπορικά εισιτήρια.

2.    Α/Α  ΕΓΓΡ.   239/10/02/2014    ευρώ   65,54  έξοδα ξενοδοχείου.  

3.    Α/Α  ΕΓΓΡ.   244/10/02/2014    ευρώ   56,17  έξοδα ξενοδοχείου.

4 .  Α/Α ΕΓΓΡ.   248/10/02/2014    ευρώ  187,05 έξοδα μετακίνησης.

 

Επειδή κατά την συνεδρίαση τόσο εσείς όσο και τα υπόλοιπα μέλη του προεδρείου, αρνηθήκατε να δώσετε εξηγήσεις για τα προαναφερόμενα έξοδα,

 

Επειδή ως μέλη του Δ.Σ του ΣΥΓΤΕ, επιζητούμε την διαφάνεια στα οικονομικά του ΣΥΓΤΕ,                                       

Επειδή ως  μέλη του ΣΥΓΤΕ  που καταβάλουμε εισφορές, έχουμε κάθε έννομο συμφέρον,

Ζητάμε εντός πέντε ημερών, να έχουμε τις απαραίτητες διευκρινήσεις και να αναρτήσετε τα παραστατικά στην ιστοσελίδα του ΣΥΓΤΕ, ώστε να ενημερωθούν οι εργαζόμενοι μέλη του ΣΥΓΤΕ.   

 

Συναδελφικά,

Φάνης Πολύζος, Γρηγ. Ευθυμίου, Διον. Γεωργούλης,  Άννα  Αβραμίδου

Μέλη του ΔΣ του ΣΥΓΤΕ

.