ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ 18 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ: 1227: Πεθαίνει ο Τζένγκις Χαν, μογγόλος στρατηλάτης, που άφησε στους επιγόνους του ένα κράτος μεγαλύτερο από την Ευρώπη. (Γεν. 1162) 1750: Γεννιέται ο Ιταλός συνθέτης της κλασικής μουσικής Αντόνιο Σαλιέρι. 1933: Γεννιέται ο Γαλλοπολωνός σκηνοθέτης Ρομάν Πολάνσκι. 1937: Ιδρύεται η ιαπωνική αυτοκινητοβιομηχανία TOYOTA. 1944: Οι ναζί δολοφονούν στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Μπούχενβαλντ τον ηγέτη του γερμανικού προλεταριάτου και Πρόεδρο της ΚΕ του Κομμουνιστικού Κόμματος Γερμανίας, Ερνστ Τέλμαν. 1944: Η Κεντρική Επιτροπή του Εργατικού ΕΑΜ (ΕΕΑΜ) αποφασίζει τη μετονομασία του σε Γενική Συνομοσπονδία Εργατών της Ελλάδας. 1950: Δολοφονείται από ακροδεξιά στοιχεία ο Πρόεδρος του Κομμουνιστικού Κόμματος Βελγίου, Ζουλιέν Λαό. Στην κηδεία του παραβρέθηκαν πάνω από 300.000 εργάτες σε ένδειξη διαμαρτυρίας. 1967: Πεθαίνει ο Γιάννης Ιωαννίδης, πρώην μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ. 1977: Πεθαίνει ο Γιώργος Γουναρό (Γουναρόπουλος), έλληνας ζωγράφος. (Γεν. 1890) 1981: Αμερικανικά μαχητικά «F-14Α» του αεροπλανοφόρου «Νίμιτς» καταρρίπτουν 2 λιβυκά αεροσκάφη «SU-22» στον κόλπο της Σίδρας, τη θαλάσσια περιοχή της οποίας η Λιβύη θεωρούσε μέρος των εθνικών της υδάτων, αλλά οι ΗΠΑ ισχυρίζονταν πως ήταν διεθνή. 1999: Μεγάλος σεισμός στην Τουρκία αφήνει πίσω του 17.127 νεκρούς, δεκάδες χιλιάδες τραυματίες και σχεδόν 300.000 άστεγους. Οι τουρκικές αρχές ανακοίνωσαν ότι ο σεισμός, που σημειώθηκε στις 00.02 τοπική ώρα, ήταν μεγέθους 6,7 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ (7,8 βαθμών σύμφωνα με το Σεισμολογικό Ινστιτούτο του Φράιμπουργκ και το Αμερικανικό Γεωλογικό Ινστιτούτο). Οι μεγαλύτερες καταστροφές σημειώθηκαν στην περιοχή της Νικομήδειας (Ιζμίτ), 130 χιλιόμετρα ανατολικά της Κωνσταντινούπολης. 2004: Ιστορική μέρα για τους σύγχρονους Ολυμπιακούς Αγώνες. Το αγώνισμα της σφαιροβολίας επιστρέφει στην κοιτίδα του, στο στάδιο της Αρχαίας Ολυμπίας, έπειτα από 1611 χρόνια. Νικητές αναδεικνύονται ο ουκρανός Γιούρι Μπιλόνογκ στους άνδρες και η κουβανέζα Γιουμιλεϊντι Κούμπα στις γυναίκες.

.

.

.

.

.

.
ΕΡΓΑΣΙΑΚΕΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ 18 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2018: Με μόνιμη παρακαταθήκη τα αντιλαϊκά μέτρα και των τριών μνημονίων και με νέα αφετηρία τις πρόσφατες συμφωνίες της κυβέρνησης με τους «θεσμούς» της Ευρωπαϊκής Ενωσης και άλλους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς, ξεκινά η λειτουργία του μηχανισμού «ενισχυμένης εποπτείας» (Enhanced Surveillance) της αντιλαϊκής πολιτικής για την περίοδο μετά τις 20 Αυγούστου και την τυπική λήξη του 3ου μνημονίου. - Η συσπείρωση στο σωματείο τους, την Ενωση Εργαζομένων στη Διακίνηση Εμπορευματοκιβωτίων στις προβλήτες του Πειραιά (ΕΝΕΔΕΠ), και η ένταση του αγώνα για τη διεκδίκηση ΣΣΕ είναι η απάντηση που καλούνται να δώσουν οι εργάτες στις βρώμικες μεθοδεύσεις της εργοδοσίας, που προσπαθεί να στήσει δικό της «σωματείο», για να εμποδίσει την αγωνιστική διεκδίκηση. - Ενα ακόμη προαναγγελθέν έγκλημα είναι η τραγωδία στη Γένοβα την περασμένη Τρίτη, με την κατάρρευση της γέφυρας Μοράντι, που οδήγησε στο θάνατο δεκάδες ανθρώπους. Αυτό προκύπτει από τις απανωτές αποκαλύψεις για την επικινδυνότητά της που ήταν γνωστή εδώ και χρόνια. Οι νεκροί ανέρχονται σε τουλάχιστον 38 - ανάμεσά τους και τρία παιδιά - οι εγκλωβισμένοι στα συντρίμμια υπολογίζονται σε 10 - 20, ενώ από τους 16 τραυματίες, οι 9 είναι σε κρίσιμη κατάσταση ενώ από συντρίμμια έχουν ανασυρθεί ζωντανοί 4 άνθρωποι. ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ:

Τετάρτη, 28 Δεκεμβρίου 2016

ΕΞΩΡΑΪΣΜΟΣ ΚΑΙ ΑΠΑΤΗ!



Η κυβέρνηση με το ένα χέρι κόβει το ΕΚΑΣ και μειώνει τις συντάξεις και με το άλλο μοιράζει μια εφάπαξ ψευτοπαροχή στους πιο εξαθλιωμένους από τους συνταξιούχους για να χρυσώσει το χάπι.


Κατά τον ίδιο τρόπο, καθώς «μαγειρεύεται» η συμφωνία για τα Εργασιακά, κάνει ό,τι μπορεί για να αποπροσανατολίσει τους εργαζόμενους και να κρύψει την αλήθεια για τα μέτρα που συζητάει με το κουαρτέτο, για λογαριασμό του κεφαλαίου.


Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν η επιχειρηματολογία κυβερνητικών στελεχών και η αρθρογραφία για το θέμα των ομαδικών απολύσεων, όπου η απόφαση του Δικαστηρίου της ΕΕ για την υπόθεση «Lafarge» παρουσιάζεται περίπου σαν «βάλσαμο» για τους εργαζόμενους.


«Ευρωπαϊκό "μπλόκο" στην εργοδοτική αυθαιρεσία» έγραφε τις προάλλες η «Αυγή», εκθειάζοντας προκλητικά τη δικαστική απόφαση, που ανοίγει το δρόμο για παραπέρα απελευθέρωση των ομαδικών απολύσεων και στη χώρα μας.


Προπάντων, όμως, πρόκειται για απόφαση που υπερασπίζεται τον ακρογωνιαίο λίθο της ΕΕ, τις ελευθερίες δηλαδή του κεφαλαίου, απέναντι σε οποιονδήποτε, ακόμα και υποτυπώδη, περιορισμό μπορεί να θέτει η εθνική νομοθεσία στα κράτη - μέλη.


Σύμφωνα με την εφημερίδα του ΣΥΡΙΖΑ, η απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου είναι «εκ πρώτης όψεως θετική», «διατηρείται ανέπαφος ο ισχύων νόμος για τις ομαδικές απολύσεις» και συνιστά «απόφαση - σταθμό».


Η κυβέρνηση σκόπιμα εστιάζει στο αν θίγεται ή όχι η αρμοδιότητα του κράτους να εγκρίνει το αίτημα για ομαδικές απολύσεις, όταν η απόφαση του Δικαστηρίου ξεκαθαρίζει με σαφήνεια ότι στόχος της ευρωπαϊκής οδηγίας και επομένως των εθνικών νόμων, δεν είναι να αποτρέψουν τις ομαδικές απολύσεις (πολύ περισσότερο να τις απαγορεύσουν), αλλά να καθορίσουν τη διαδικασία με την οποία θα γίνονται αυτές.


Εκεί εμπλέκεται το κράτος με βάση την ελληνική νομοθεσία, που καλείται τώρα να προσαρμοστεί καλύτερα στο πνεύμα και στο γράμμα της ευρωπαϊκής οδηγίας.


Με βεβαιότητα, αυτή η αναπροσαρμογή θα υπηρετεί με μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα την ανάγκη μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων να συγχωνεύονται, να συρρικνώνουν τη δραστηριότητά τους ή να μετεγκαθίστανται, χωρίς να τους απασχολεί αν και πόσες θέσεις εργασίας θα χαθούν.


Εξίσου προκλητική είναι όμως και η επιχειρηματολογία της κυβέρνησης γύρω από το θέμα της ανάκαμψης της οικονομίας. Ισχυρίζεται, για παράδειγμα, η αναπληρώτρια υπουργός Εργασίας, Ράνια Αντωνοπούλου, ότι «δεν υφίσταται ανάπτυξη και βελτίωση της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας, χωρίς τη δημιουργία σταθερών θέσεων εργασίας και δίκαιη εισοδηματική κατανομή».


Αν έτσι έχουν τα πράγματα, τότε γιατί περισσότερες από τις μισές νέες θέσεις εργασίας (57,4% τον περασμένο Νοέμβρη) είναι υποαπασχόλησης, μερικής απασχόλησης και «εκ περιτροπής» εργασίας; Κι αν η κυβέρνηση κάνει «δίκαιη εισοδηματική κατανομή», τότε πώς εξηγούνται τα στοιχεία του ΙΚΑ, από τα οποία προκύπτει ότι:


-- Περίπου 550.000 εργαζόμενοι παίρνουν μισθό κάτω από 586 ευρώ το μήνα.

-- Το διάστημα 2012 - 2016, τέσσερις στις 10 επιχειρησιακές συμβάσεις ήταν στα όρια του κατώτατου μισθού.

-- Ο μέσος μισθός όσων ακόμη εργάζονται με πλήρη απασχόληση διαμορφώθηκε τον περασμένο Απρίλη σε 1.181 ευρώ μεικτά, από 1.401 το 2012 (μείωση 14,85%).


Διαστρεβλώνοντας την πραγματικότητα, ή αποδίδοντας τη σημερινή εργασιακή ζούγκλα αποκλειστικά στις προηγούμενες κυβερνήσεις, ενώ δεν έχει καταργήσει ούτε έναν από τους ψηφισμένους αντεργατικούς νόμους, η κυβέρνηση προσπαθεί να εξωραΐσει την ταξική αντιλαϊκή πολιτική της στα μάτια των εργαζομένων.


Και ταυτόχρονα, να τους συμφιλιώσει με το στόχο της καπιταλιστικής ανάκαμψης, καλλιεργώντας προσδοκίες ότι αυτή μπορεί να γίνει με «δίκαιο» τρόπο, να υπηρετεί την κερδοφορία των επιχειρηματικών ομίλων, από τη μια, και τα εργατικά λαϊκά συμφέροντα, από την άλλη.


Η προσπάθεια αυτή της κυβέρνησης πρέπει να πέσει στο κενό. Να απαντηθεί με μαζικούς επιθετικούς αγώνες, με ακόμα μεγαλύτερη συσπείρωση στο πλαίσιο πάλης που προβάλλουν οι ταξικές δυνάμεις στο κίνημα.
.

Δεν υπάρχουν σχόλια: