Σάββατο 5 Φεβρουαρίου 2011

ΟΙ ΣΥΓΧΡΟΝΟΙ "ΑΘΛΙΟΙ" ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ.....!


Μοιάζει με υλικό βγαλμένο από τις σελίδες της μεγάλης κλασικής λογοτεχνίας. Κι όμως είναι πραγματικό γεγονός - ένας απόλυτος καθρέπτης της σημερινής βαρβαρότητας, ένα μνημείο απανθρωπιάς, ένα γεγονός που από μόνο του κραυγάζει: Να ο λόγος που αυτό το σύστημα δε σηκώνει φτιασίδωμα, μόνο ανατροπή!


Κόντρα σε κάθε διακήρυξη για «κράτος πρόνοιας» και λοιπά κουραφέξαλα: Ενας 72χρονος με Αλτσχάιμερ πιάστηκε από αστυνομικούς για ζητιανιά σε μια συνοικία της Αθήνας, γράφανε χτες τα σχετικά ρεπορτάζ.



Γιατί ένας γέροντας να καταντά ζητιάνος; Γιατί ένας γέροντας με Αλτσχάιμερ να μην έχει τη φροντίδα που αρμόζει σε κάθε άνθρωπο;

Ψιλές ερωτήσεις για όργανα που έχουν ρητή εντολή να εφαρμόζουν το νόμο. Και ο νόμος είναι αμείλικτος: Δέκα μέρες φυλακή, διέταξε ο δικαστής. Η τυφλή δικαιοσύνη δεν ξεπέρασε τον εαυτό της. Τον αποκάλυψε όπως ακριβώς είναι: Μια ταξικότατη δικαιοσύνη. Μία από τις περίφημες τρεις εξουσίες που έχουν ένα και μόνο σκοπό: Να νομοθετούν, να ελέγχουν την εφαρμογή του νόμου και να εφαρμόζουν το νόμο. Ποιο νόμο; Αυτόν που κάνει νόμιμο το άδικο και παράνομο το δίκιο. Αυτόν που θεωρεί παράνομη τη ζητιανιά γιατί θεωρεί νόμιμη την εκμετάλλευση. Το νόμο που κοντά ένα μήνα τώρα ο αστικός Τύπος ουρλιάζει καθημερινά ότι πρέπει να εφαρμόζεται με όρους «μηδενικής ανοχής».

Ο παππούς γνώρισε το νόμο και το κράτος πρόνοιας σ' όλο τους το μεγαλείο: Αφού δικάστηκε, στάλθηκε να εκτίσει την ποινή του στην Κομοτηνή. Η κλούβα που τον μετέφερε έφτασε στη φυλακή μια μέρα μετά το τέλος της ποινής του 72χρονου. Ενδιάμεσα έπρεπε να μαζέψει κι άλλους από διάφορες πόλεις. Στη φυλακή δεν μπορούσαν να κάνουν τίποτα άλλο απ' το να τον αφήσουν να φύγει. Να φύγει. Μια κουβέντα είναι. Ενας γέρος 72 χρόνων με Αλτσχάιμερ. Είπαν στον οδηγό του ΚΤΕΛ να 'χει το νου του μη χαθεί σε καμιά στάση στο δρόμο προς την Αθήνα. Εφτασε σπίτι του, δεν έφτασε, έχει σπίτι, πού είναι; 

Τα σχετικά ρεπορτάζ αναφέρουν πως αγνοείται η τύχη του. «Η τύχη του». Δεν είναι θέμα τύχης. Είναι εκτέλεση απόφασης. Ενός κράτους, ενός συστήματος που ξεζουμίζει τον άνθρωπο όσο αυτός είναι ικανός να παράγει κέρδη για τον καπιταλιστή - ιδιοκτήτη του συστήματος. Και μετά τον πετά χειρότερα κι από στυμμένη λεμονόκουπα. Ακόμα και οι λεμονόκουπες έχουν αξία. Γι' αυτό το σύστημα ο παππούς - θα μπορούσε να 'ναι του καθενός μας ο παππούς - ήταν μόνο κόστος. Κι επιπλέον ήταν και παράνομος!

Ενα σύστημα που έχει νόμο του την απανθρωπιά, δε γιατρεύεται. Ανατρέπεται απ' τη ρίζα του!
.

Παρασκευή 4 Φεβρουαρίου 2011

ΜΕΡΙΚΕΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΕΣ ΓΕΛΟΙΟΓΡΑΦΙΕΣ ΤΟΥ ΚΥΡ.......

ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ ΣΤΗ "FIRST DATA"...


Παράσταση διαμαρτυρίας πραγματοποίησαν χτες το πρωί οι ταξικές δυνάμεις στην εταιρεία «First Data» στον Αγιο Στέφανο απαιτώντας να ανακληθούν οι απολύσεις που έχουν γίνει.

Η εταιρεία, που δραστηριοποιείται και στην παροχή τραπεζικών υπηρεσιών, προχώρησε στις αρχές αυτής της βδομάδας σε 5 απολύσεις. Εκπρόπωποι της διοίκησης του κλαδικού Σωματείου Εργαζομένων Χρηματοπιστωτικού και Συναφών Επιχειρήσεων Νομού Αττικής και της Εκτελεστικής Γραμματείας του ΠΑΜΕ παρεμβαίνοντας άμεσα πήγαν στα γραφεία της εταιρείας, απαιτώντας να γίνει συνάντηση με την εργοδοσία. Η τελευταία όχι μόνο απέρριψε το αίτημα της ανάκλησης των απολύσεων αλλά άφησε να εννοηθεί ότι θα γίνουν κι άλλες το επόμενο διάστημα.

Οι ταξικές δυνάμεις προειδοποίησαν ότι το επόμενο διάστημα θα αναπτύξουν νέες παρεμβάσεις προκειμένου να ανακληθούν οι απολύσεις και να μη γίνουν άλλες. 

Εκτός από τη συνάντηση με την εργοδοσία οι ταξικές δυνάμεις μοίρασαν ανακοινώσεις στους εργαζόμενους της εταιρείας, όπου επισημαίνεται ότι «σε αυτή την επίθεση δεν μπορούμε να μείνουμε απαθείς, ούτε μπορούμε να ελπίζουμε σε ατομικές λύσεις. Μόνο οργανωμένα, μαζικά και συγκροτημένα μπορούμε να τους εμποδίσουμε. Καλούμε όλους τους συναδέλφους να παλέψουμε μέσα από το Σωματείο μας. Να μην υποκύψουν σε κανέναν εκβιασμό».
.

ΣΥΣΚΕΨΗ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ ΧΡΗΜΑΤΟΠΙΣΤΩΤΙΚΟΥ


Σημαντική από κάθε άποψη ήταν η χθεσινή σύσκεψη που οργάνωσε το κλαδικό Σωματείο Εργαζομένων Χρηματοπιστωτικού και Συναφών Επιχειρήσεων Αττικής, για την οργάνωση παρεμβάσεων που θα συμβάλλουν στην επιτυχία της απεργίας στις 23 Φλεβάρη. Η ίδια η εμπειρία που μεταφέρθηκε από τους χώρους δουλειάς, οι βάρβαρες συνθήκες εργασίας είναι αυτές που από μόνες τους αναδεικνύουν την ανάγκη οργάνωσης των εργαζομένων. 

Σε αυτή την κατεύθυνση αποφασίστηκε συγκεκριμένο πλάνο δράσης που μένει να εξειδικευθεί ακόμα περισσότερο στον κάθε χώρο δουλειάς. Επίσης, από την αρχή πρέπει να σημειωθεί ότι οι εργαζόμενοι που συμμετείχαν στη σύσκεψη θα χρησιμοποιήσουν μέρες από την κανονική τους άδεια για την υλοποίηση του σχεδίου αγωνιστικών παρεμβάσεων.

Εισηγητικά τονίστηκε ότι πρέπει να γίνονται καθημερινές συζητήσεις στους χώρους δουλειάς. Ακόμα να επιδιωχθεί η συγκρότηση απεργιακών επιτροπών που θα βοηθήσουν στην προετοιμασία της απεργίας. Σχετικά με το γενικότερο σχεδιασμό δράσης συμφωνήθηκε στις 10 Φλεβάρη να γίνουν πρωινές εξορμήσεις στους σταθμούς του μετρό με ανακοινώσεις, στις 17 Φλεβάρη να πραγματοποιηθεί σύσκεψη με εργαζόμενους στις εισπρακτικές εταιρείες, να υπάρξει παρέμβαση του σωματείου με τη συμμετοχή στελέχους του ΠΑΜΕ από την υγεία για το ζήτημα αυτό και, μία μέρα πριν την απεργία, να γίνει πλατιά εξόρμηση στις τράπεζες, στους εργαζόμενους σε αυτές και στο κοινό.

Στις τοποθετήσεις που έγιναν αναδείχθηκαν οι πραγματικά βάρβαρες συνθήκες εργασίας που επικρατούν. Ιδιαίτερα στις εισπρακτικές εταιρείες ασκείται τεράστια πίεση στους εργαζόμενους, σε τέτοιο βαθμό που δημιουργεί σοβαρά προβλήματα υγείας και επιβίωσης!
.

"ΚΟΠΡΙΤΕΣ" ΟΙ ΔΗΜΟΣΙΟΙ ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ, "ΚΟΠΡΙΤΕΣ" ΚΑΙ ΟΙ ΙΔΙΩΤΙΚΟΙ.....!

Μιλώντας στο δελτίο ειδήσεων της ΝΕΤ, ο υπουργός Οικονομικών Παπακωνσταντίνου δε δίστασε να παραδεχτεί ότι η κυβέρνηση σχεδιάζει νέες μειώσεις μισθών... στον ιδιωτικό τομέα! Μάλιστα, όχι μόνο το παραδέχτηκε, αλλά υπεραμύνθηκε κιόλας της «αναγκαιότητας» να υπάρξουν αυτές οι νέες μειώσεις, διότι - όπως είπε - μόνο έτσι θα επιτύχουμε τη βελτίωση της «ανταγωνιστικότητας» της ελληνικής οικονομίας.

Αυτές οι μειώσεις μισθών, δηλαδή οι περαιτέρω περικοπές στους μισθούς των 590 ευρώ, είναι - όπως εξήγησε ο κύριος υπουργός - ο ασφαλέστερος τρόπος για να τονώσουμε τις επιχειρήσεις. Δεν παρέλειψε να προσθέσει, φυσικά, ότι η τόνωση, η ενίσχυση και ηπροστασία των επιχειρήσεων αποτελεί μια απαραίτητη επιλογή που συνάδει απολύτως με το σχέδιο του ΠΑΣΟΚ για τη σωτηρία της χώρας. Ισως είναι περιττή η επισήμανση πως κατά τη διάρκεια των παραπάνω τοποθετήσεών του, ο σοσιαλιστής Παπακωνσταντίνου είχε φροντίσει να επιστρατεύσει κάθε απόθεμα... σοβαρότητας που μπορεί να διαθέτειένας λογιστάκος της πλουτοκρατίας.

Θυμίζουμε ότι πριν από μερικούς μήνες η κυβέρνηση έδινε καθημερινά «γραμμή» στα στελέχη της και «σκονάκια» στα παπαγαλάκια της των ΜΜΕ, ώστε, όταν εμφανίζονταν στα δημόσια θεάματα, να υποστηρίζουν πως υπήρχε μια «κόκκινη γραμμή» πίσω από την οποία δεν επρόκειτο να πάει το ΠΑΣΟΚ. Η «κόκκινη γραμμή» ήταν - υποτίθεται - η υπεράσπιση των μισθών των ιδιωτικών υπαλλήλων!

Πρόκειται για τους ίδιους μισθούς, τους μισθούς πείνας, που αφού τους έκοψαν μια φορά με τους έμμεσους φόρους, αφού τους έκοψαν δεύτερη φορά με το «πάγωμα» των συμβάσεων ΓΣΕΕ - ΣΕΒ, αφού τους έκοψαν τρίτη φορά με την κατάλυση των εργασιακών σχέσεων και της συλλογικής σύμβασης, τώρα - «πατριωτικώς» ορμώμενοι - ανακοινώνουν ότι θα τους ξανακόψουν!

Θυμίζουμε, επίσης, πως όταν ανέμιζαν την παντιέρα των «κόκκινων γραμμών» της τάχα μου προστασίας του μισθού των ιδιωτικών υπαλλήλων, δεν ξεχνούσαν να καταγγέλλουν τους «κοπρίτες» (όπως τους αποκάλεσαν αργότερα) δημόσιους υπαλλήλους. Για την ακρίβεια, την «έγνοια» τους για τους ιδιωτικούς υπαλλήλους, την επιστράτευαν την ίδια στιγμή που πετσόκοβαν τους δημοσίους υπαλλήλους. Πώς μπορούν να διαμαρτύρονται αυτοί οι «κοπρίτες». Τα «ρετιρέ». Οι «προνομιούχοι». Με τι δικαίωμα αρνούνται να συμβάλουν σε μια τόσο κρίσιμη στιγμή για τον τόπο και να μη βλέπουν - αυτοί οι «βολεμένοι» δημόσιοι - τι τραβούν οι συνάνθρωποί τους στον ιδιωτικό τομέα; 

Είναι μερικά μόνο από όσα «έσουρναν» οι «αντιεξουσιαστές της εξουσίας» εναντίον των δημοσίων υπαλλήλων. Και έτσι, ως γνήσιοι «αντιεξουσιαστές», άτεγκτοι θιασώτες της κοινωνικής ισότητας, ξεκαθάριζαν: Οι μισθοί των δημοσίων θα περικοπούν, οι μισθοί των ιδιωτικών θα περιφρουρηθούν, αυτό επιτάσσει η «κοινωνική δικαιοσύνη»!

Τώρα, και αφού πια οι δημόσιοι υπάλληλοι έφυγαν «μισοί» από τα ραντεβού τους με τον κυβερνητικό «Προκρούστη» (και μέχρι να ακολουθήσουν τα επόμενα ραντεβού), το ίδιο παραμύθι - διά του οποίου διαχέεται το δηλητήριο του «κοινωνικού αυτοματισμού» - επαναλαμβάνεται εναντίον των υπολοίπων θηραμάτων.

Τώρα, είναι οι (λεηλατημένοι) μισθοί των δημοσίων υπαλλήλων που έγιναν η «κόκκινη γραμμή» για την κυβέρνηση! Τώρα, που η «πατριωτική» χατζάρα έβαλε στόχο να ξεκληρίσει ολοκληρωτικά το «κοπάδι» με τους αμνούς του ιδιωτικού τομέα, η κυβερνητική «έγνοια» στράφηκε στην «προστασία» των δημοσίων υπαλλήλων έναντι των... ιδιωτικών υπαλλήλων!

Συγκεκριμένα, και όπως ανέφερε ο Παπακωνσταντίνου, με τα νέα μέτρα που ετοιμάζει η κυβέρνηση «φυσικά» και δεν πρόκειται να πειραχτούν οι δημόσιοι υπάλληλοι. Οπως, μάλιστα, με βαθύτατο ανθρωπισμό, παραδέχτηκε, οι άνθρωποι αυτοί (οι «κοπρίτες», δηλαδή) έχουν υποστεί πολλά και δε θα υποστούν περισσότερα.

Τώρα, όμως, όπως είπε, είναι η στιγμή να συνδράμει ο ιδιωτικός τομέας (ένεκα η «ανταγωνιστικότητα» των καπιταλιστών, γαρ). Δηλαδή, οι εργάτες και οι υπάλληλοι των 590 ευρώ. Οι οποίοι πώς μπορούν να διαμαρτύρονται; Ας δουν τι τραβούν οι συνάνθρωποί τους στο δημόσιο τομέα!

Το «διαίρει και βασίλευε» σε όλο του το αποκρουστικό μεγαλείο. Η τακτική της Κυβέρνησης  να ξεμοναχιάζει κοινωνικές κατηγορίες και στρώματα, να «θωπεύει» το προηγούμενο θύμα του, τη στιγμή που εγκληματεί εναντίον του επόμενου θύματος, σε πλήρη εφαρμογή. Το κυβερνητικό παραμύθι των «κόκκινων γραμμών» σε νέα θλιβερή επανέκδοση.

Μια ελαφρά αντιστροφή: Στη θέση της μέχρι χτες «κοκκινοσκουφίτσας» έχει βρεθεί ο «λύκος». Και ο μέχρι χτες «λύκος» της κυβερνητικής προπαγάνδας τώρα «αναβαθμίστηκε» εκείνος σε αθώα «κοκκινοσκουφίτσα». Ενα παραμένει ίδιο και απαράλλαχτο στην όλη αυτή κωμωδία. Το θράσος, η αναίδεια, η αναισχυντία και η ταξική παλιανθρωπιά των «παραμυθάδων»!
.

Πέμπτη 3 Φεβρουαρίου 2011

ΚΑΛΕΣΜΑ ΤΟΥ ΠΑΜΕ ΓΙΑ ΤΙΣ 23 ΦΛΕΒΑΡΗ 2010.....


ΤΟ ΠΑΜΕ ΣΑΣ ΚΑΛΕΙ!
ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΙΣ 23 ΦΛΕΒΑΡΗ,
ΝΑ ΜΗ ΛΕΙΨΕΙ ΚΑΝΕΝΑΣ ΚΑΙ ΚΑΜΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ
ΣΤΗΝ ΟΜΟΝΟΙΑ ΣΤΙΣ 11πμ

Εργαζόμενη, εργαζόμενε, άνεργε, νέα και νέε,

Στην οργάνωση κι αντεπίθεση της τάξης μας έλα κι εσύ, που έως τώρα δεν έχεις απεργήσει. Πρέπει να το κάνεις τώρα για να δείξουμε, ότι δεν ανεχόμαστε και αποδοκιμάζουμε όσα έγιναν σε βάρος μας, ότι δε νομιμοποιούμε τη βάρβαρη αντιλαϊκή πολιτική, δε σκύβουμε το κεφάλι και ότι δυναμώνουμε την αντίστασή μας στα χειρότερα που φέρνουν. Πρέπει κι εσύ να συμβάλλεις, ώστε η απεργιακή κινητοποίηση να τους ταρακουνήσει. Να δείξουμε τη δύναμή μας σε κυβέρνηση, μεγαλοεργοδότες, ΕΕ, ΔΝΤ. Να ξεθαρρέψουν οι φοβισμένοι.

Όχι άλλες θυσίες για τα κέρδη της πλουτοκρατίας.
Όχι στα αντεργατικά τελεσίγραφα και στη διαρκή λιτότητα!

Η εργατική τάξη δέχεται πόλεμο και πρέπει να απαντήσει. Από αυτή την απεργία και τους επόμενους αγώνες μπορεί και πρέπει να ηττηθούν οι άρπαγες του κοινωνικού πλούτου που παράγουμε, βιομήχανοι, τραπεζίτες, εφοπλιστές, με τα κόμματα και τα στηρίγματά τους στο συνδικαλιστικό κίνημα, που τους υπηρετούν.

Έχουμε τη δύναμη να ορθώσουμε ένα αδιαπέραστο τείχος, να αποκρούσουμε τα χειρότερα που έρχονται, φτάνει να οργανώσουμε τις δυνάμεις μας σε κάθε χώρο δουλειάς, σε κάθε κλάδο. Με το ΠΑΜΕ μπροστά μπορούμε να ανατρέψουμε τα αντιλαϊκά μέτρα και τις πολιτικές και να ανοίξουμε το δρόμο για άλλη πολιτική, άλλο δρόμο ανάπτυξης, που να υπηρετεί τις ανάγκες του λαού.

Καμία συναίνεση, καμία υποταγή.
Απειθαρχία και ανυπακοή στην αντεργατική, αντιλαϊκή λαίλαπα.
Ενιαίος αγώνας παντού. Οργάνωση, αλληλεγγύη.
ΚΑΝΕΝΑΣ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ. ΟΛΟΙ ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΚΑΙ ΕΝΑΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ!

 Μόνο έτσι μπορούμε να αντιμετωπίσουμε την τρομοκρατία και τη βαρβαρότητα του κεφαλαίου, της κυβέρνησης και της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η επιχείρηση αφαίμαξης του λαού με νέα χειρότερα μέτρα θα συνεχιστεί με αμείωτη ένταση. Οι εκβιασμοί σε βάρος των εργαζομένων δεν πρόκειται να σταματήσουν. Δε δεχόμαστε να πληρώσουμε την κρίση, τα ελλείμματα και το χρέος τους. Να πληρώσουν αυτοί που τα δημιούργησαν. Η πλουτοκρατία και τα κόμματά της, ΠΑΣΟΚ και ΝΔ.

Μην παρασύρεσαι από τα ψέματά τους, ότι από την επιμήκυνση του χρέους, την επαναδιαπραγμάτευση ή τα ομόλογα θα έχεις όφελος. Ωφελημένοι θα είναι πάλι οι τραπεζίτες, οι κεφαλαιοκράτες. Σε σένα θα έρθει πάλι ο λογαριασμός με πιο βαριές αλυσίδες.

ΚΑΜΙΑ ΑΝΟΧΗ ΣΤΑ ΨΕΜΑΤΑ ΤΟΥΣ!

 Με το νόμο για τις επιχειρησιακές συμβάσεις θέλουν να μειωθούν δραστικά οι μισθοί σε όλο τον ιδιωτικό τομέα. Θέλουν να καταργήσουν τις κλαδικές Συλλογικές Συμβάσεις. Να επιβάλλουν ατομικές συμβάσεις. Να δουλεύουμε χωρίς ωράρια, με ελαστικές εργασιακές σχέσεις. Να καταργήσουν την Κυριακή αργία.

ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΠΑΝΤΗΣΟΥΜΕ:

Κάτω τα χέρια από τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας. Καμία διαπραγμάτευση για μειώσεις μισθών και επιδομάτων! Τώρα αυξήσεις σε μισθούς που να ικανοποιούν τις λαϊκές ανάγκες.

Η αντιασφαλιστική επίθεση συνεχίζεται. Μειώνονται παραπέρα οι συντάξεις. Οι επικουρικές θα μειωθούν τουλάχιστον 20%. Κόβονται οι μισές αναπηρικές. Η 13η και η 14η σύνταξη καταργούνται οριστικά.

Οι μισοί εργαζόμενοι που ανήκουν στα Βαρέα κι Ανθυγιεινά Επαγγέλματα πετάγονται έξω. Με αυτό τον τρόπο τα όρια συνταξιοδότησης αυξάνονται 5 – 7 χρόνια. Οι συντάξεις θα μειωθούν τουλάχιστον 20%. Ωφελημένη θα είναι η εργοδοσία.

Να καταργηθούν τώρα όλοι οι αντιασφαλιστικοί νόμοι. Κατώτερη σύνταξη 1.120 ευρώ. Όριο συνταξιοδότησης 60 για τους άντρες, 55 για τις γυναίκες.

Οι άνεργοι είναι πάνω από ένα εκατομμύριο. Ο αριθμός τους είναι βέβαιο ότι θα εκτιναχθεί σε νέα ύψη. Η κυβέρνηση σχεδιάζει να μειώσει κι άλλο το επίδομα ανεργίας. Η συντριπτική πλειοψηφία δεν έχει ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Φτάνει πια! Ουσιαστικές αυξήσεις τώρα στο επίδομα ανεργίας, ιατροφαρμακευτική περίθαλψη για όλους χωρίς όρους και προϋποθέσεις.

Με τις ιδιωτικοποιήσεις του ΟΣΕ και των αστικών και υπεραστικών συγκοινωνιών φέρνουν νέες αυξήσεις – φωτιά στα εισιτήρια. Καταργήσεις δρομολογίων, των μειωμένων και «ελευθέρας» εισιτηρίων για ειδικές κατηγορίες ή ευπαθείς ομάδες του λαού.

Με το πολυνομοσχέδιο για την Υγεία δίνουν τελειωτικό  χτύπημα σε ό,τι έχει απομείνει από τη δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, προς όφελος των εμπόρων της Υγείας. Για τους ανέργους, τους χαμηλόμισθους και συνταξιούχους, για τα άτομα με ειδικές ανάγκες, για την εργατική – λαϊκή οικογένεια η κατάσταση θα είναι δραματική.

Η κυβέρνηση, οι μεγαλέμποροι – πολυκαταστήματα επιχειρούν να απελευθερώσουν το ωράριο, να καταργήσουν την Κυριακάτικη αργία, σκλαβώνοντας τους εμποροϋπαλλήλους, αφού οι χώροι δουλειάς  μετατρέπονται έτσι σε μεσαιωνικά κάτεργα, αφού θα εργάζονται όσο και όποτε το επιθυμεί η μεγαλοεργοδοσία.

Το μέτρο αυτό θα λειτουργήσει και σαν πιλότος για όλους τους κλάδους. Το ωράριο, δηλαδή, να είναι λάστιχο στα χέρια των καπιταλιστών.

Θα αποτελέσει επίσης ένα ακόμη όπλο στα χέρια των μονοπωλίων για να μπορέσουν να αφανίσουν τους μικροεπαγγελματίες του κλάδου.

Απαιτούμε κανένας εργατοϋπάλληλος ανασφάλιστος. Κανένας εργατοϋπάλληλος να μην πληρώνεται κάτω από τις συλλογικές συμβάσεις και όσα άλλα προβλέπουν. Καμιά οικογένεια άνεργου χωρίς τα απαραίτητα. Κανένας ανοργάνωτος.

Εργαζόμενε, εργαζόμενη, άνεργε, άνεργη,

                                                 Μη χάνεις άλλο χρόνο!

Για να υπάρξει αποτελεσματική άμυνα και να εξασφαλιστεί σχέδιο νικηφόρας αντεπίθεσης από την εργατική τάξη και τα άλλα λαϊκά στρώματα της χώρας μας, χρειάζεται ισχυρή οργάνωση κι ενιαίο μέτωπο απέναντι στα μονοπώλια, στις κυβερνήσεις τους, στον εργοδοτικό και κυβερνητικό συνδικαλισμό. Για ένα τέτοιο κίνημα αγωνίζεται το ΠΑΜΕ. Οι πλειοψηφίες της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ ούτε θέλουν, ούτε μπορούν να υπηρετήσουν αυτόν τον αγώνα. Είναι απέναντι. Ήταν και είναι στρατευμένοι στο ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ. Αποτελούν μια οργανωμένη γραφειοκρατία με στενούς δεσμούς με την εργοδοσία και το κράτος. Εκφράζουν την εργατική αριστοκρατία που έχει συμφέροντα και σκοπό να συντηρεί την άθλια κατάσταση που επικρατεί στο συνδικαλιστικό κίνημά μας.

Η απόφαση για προκήρυξη απεργίας στις 23 Φλεβάρη πάρθηκε κάτω από την πίεση που άσκησαν οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ. Η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ ούτε θέλει, ούτε πρόκειται να παλέψει για την επιτυχία της. Το αποτέλεσμα θα κριθεί από τη συσπείρωση που θα πετύχουν και τη μάχη που θα δώσουν οι Ομοσπονδίες, τα Συνδικάτα, τα Πρωτοβάθμια και οι άλλες οργανώσεις σε κάθε τόπο δουλειάς.

Δίνουμε τη μάχη αποφασιστικά, οργανωμένα, με Συνδικάτα απαλλαγμένα από τους εγκάθετους των εργοδοτών και της κυβέρνησης. Τώρα να πάρουμε στα χέρια μας την ευθύνη του αγώνα, της οργάνωσής του, της κλιμάκωσής του. Απεργιακές επιτροπές παντού, σε κάθε χώρο δουλειάς.

Η Απεργία στις 23 Φλεβάρη πρέπει να γίνει ένα μεγάλο βήμα προς τα εμπρός!

Μπορούμε να επιβάλλουμε το δίκιο μας. Δεν μπορούμε να πηγαίνουμε μαζί με τις δυνάμεις που παζαρεύουν τι θα χάσουμε.  Το μέλλον μας, το μέλλον των παιδιών μας δεν μπορεί να καθορίζεται από τη θέληση των εκμεταλλευτών μας. Απεγκλωβισμός τώρα από τα κόμματα της πλουτοκρατίας ΠΑΣΟΚ και ΝΔ και τους δορυφόρους τους.

Σταθερά, αμετακίνητα να ενώσουμε τις δυνάμεις μας ο πλούτος που παράγουμε να γίνει κτήμα της εργατικής τάξης, όλων των εργαζομένων.  Κανένας συμβιβασμός, καμιά ανοχή στην αντεργατική πολιτική. Καμιά υποταγή στο μονόδρομο της βαρβαρότητας.

 Με το Πανεργατικό Αγωνιστικό Μέτωπο (ΠΑΜΕ), την Πανελλαδική Αντιμονοπωλιακή Συσπείρωση ΕΒΕ (ΠΑΣΕΒΕ), την Παναγροτική Αγωνιστική Συσπείρωση (ΠΑΣΥ), το Μέτωπο Αγώνα Σπουδαστών (ΜΑΣ), την Ομοσπονδία Γυναικών Ελλάδας (ΟΓΕ) να ανοίξει ο δρόμος για μια κοινωνία απαλλαγμένη από μονοπώλια, με τα μέσα παραγωγής να είναι λαϊκή περιουσία. Εμείς είμαστε η δύναμη που θα σαρώσει και κυβερνήσεις και συμφέροντα και θα επιβάλλουμε τη δική μας λαϊκή εξουσία. Μόνο έτσι θα εξασφαλιστεί πλήρης, σταθερή εργασία για όλους, θα ικανοποιούνται οι σύγχρονες λαϊκές ανάγκες, χωρίς αφεντικά και εκμετάλλευση.


Χωρίς εμάς γρανάζι δε γυρνά!

Σ’ αυτόν τον αγώνα σας καλεί το ΠΑΜΕ!

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΙΣ 23 ΦΛΕΒΑΡΗ
ΚΑΙ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΗΝ ΟΜΟΝΟΙΑ ΣΤΙΣ 11π.μ.
.

ΝΕΕΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΙΣ ΣΥΛΛΟΓΙΚΕΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ..!


Νέες παρεμβάσεις και προσαρμογές στο αντεργατικό οπλοστάσιο που έχει ψηφίσει σχεδιάζει η κυβέρνηση, προκειμένου να επιταχυνθεί η πλήρης εφαρμογή του για την εξυπηρέτηση των συμφερόντων των μεγάλων επιχειρήσεων.

Οι νέες παρεμβάσεις, οι οποίες θα γίνονται σε συνεννόηση με την τρόικα, επικεντρώνονται στους νόμους για τις εργασιακές σχέσεις, την Κοινωνική Ασφάλιση, αλλά και το Φορολογικό.

Σύμφωνα με πληροφορίες, η κυβέρνηση επιχειρεί μέσω των διαρροών αλλά και της δημιουργίας κλίματος δήθεν «διαφωνιών» ανάμεσα στην υπουργό Εργασίας και στο κλιμάκιο της τρόικας να κερδίσει χρόνο για λογαριασμό των εργοδοτών, προκειμένου να προχωρήσει πιο αποφασιστικά η εφαρμογή των επιχειρηματικών συμβάσεων. Αν και κυβερνητικοί παράγοντες σημείωναν ότι υπάρχουν χρονικά περιθώρια μέχρι το Σεπτέμβρη, ωστόσο υπάρχει το ενδεχόμενο η κυβέρνηση να προχωρήσει αιφνιδιαστικά στην ψήφιση νέου αντεργατικού νόμου ώστε να ανοίξει ο δρόμος για σύναψη ατομικών συμβάσεων σε περίπτωση που οι εργαζόμενοι δεν ενδίδουν στις εργοδοτικές πιέσεις και δεν αποδέχονται την υπογραφή επιχειρησιακών συμβάσεων.

Χτες η υπουργός Εργασίας επιβεβαίωσε με δηλώσεις της στο ραδιόφωνο του «Φλας» ότι στην ατζέντα των συζητήσεων που θα γίνουν στη συνάντηση της Δευτέρας με τους εκπροσώπους της τρόικας είναι και το ζήτημα των επιχειρησιακών συμβάσεων. «Οι επιχειρησιακές συμβάσεις βεβαίως είναι στην ατζέντα των θεμάτων που συζητάμε. Αυτός είναι ένας νόμος που μόλις ψηφίστηκε από το Ελληνικό Κοινοβούλιο. Αυτό το νόμο βεβαίως τον συζητάμε. Γιατί; Γιατί θέλουμε να δούμε πώς υλοποιείται, τι αποτελέσματα έχουμε. Θα τον συζητήσουμε και μετά από τρεις μήνες και μετά από έξι μήνες, όπως και όλες τις άλλες τομές που γίνονται στην ελληνική οικονομία, το Ασφαλιστικό μας και η πορεία του, το Φορολογικό μας και ούτω καθεξής».

Πρόσθεσε μάλιστα ότι αφού αξιολογηθούν θα γίνουν «βελτιωτικές κινήσεις», δηλαδή ακόμα πιο επώδυνες τροποποιήσεις προκειμένου να τεθούν σε μαζική εφαρμογή. «Αυτό ισχύει για όλες τις πολιτικές. Και για το Ασφαλιστικό και για τα Εργασιακά και για το Φορολογικό. Παρακολουθούμε την υλοποίηση των πολιτικών, έτσι ώστε να μπορούμε να αξιολογούμε και να κάνουμε, εάν χρειαστεί, βελτιωτικές κινήσεις».

Ταυτόχρονα, η υπουργός Εργασίας, θέλοντας να προλειάνει το έδαφος για πρόσθετες αντεργατικές παρεμβάσεις, εκτός από το ζήτημα του «μη μισθολογικού κόστους», για το οποίο η κυβέρνηση έχει ανακοινώσει τη μείωση των εργοδοτικών ασφαλιστικών εισφορών κατά 25% από φέτος μέχρι και το 2013, έθεσε και ζήτημα μισθών στον ιδιωτικό τομέα.

«Το πρωτεύον για μένα είναι το μη μισθολογικό κόστος, παρόλο που σε ορισμένες περιπτώσεις δεν υπάρχει αμφιβολία ότι και το μισθολογικό κόστος έχει αυξηθεί πάρα πολύ γρήγορα τα τελευταία χρόνια. Να πω ένα παράδειγμα, είχαμε κάποιες κλαδικές συμβάσεις που είχαν μια αύξηση 30% τα τελευταία πέντε χρόνια, όταν η οικονομία μπήκε σε ύφεση». Ετσι, για άλλη μια φορά η κυβέρνηση στηρίζει ανοιχτά τους εργοδότες να προχωρήσουν και να επιβάλουν μείωση μισθών!
.



Για ποιά "κοινωνική οικονομία" μας μιλάνε;;;;


Tο σχέδιο νόμου για την Κοινωνική Οικονομία υπηρετεί ποικιλοτρόπως τις ανάγκες του καπιταλισμού, όπως άλλωστε και συνολικά η κυβερνητική πολιτική. Υποτίθεται ότι σκοπός του είναι η ανάπτυξη συμμετοχικών μορφών επιχειρηματικότητας για τη δημιουργία θέσεων εργασίας, την καταπολέμηση της φτώχειας. 

Είναι, όμως, σχέδιο διπλής στόχευσης, που εντείνει την εκμετάλλευση των εργαζομένων, των φτωχών λαϊκών στρωμάτων. Ως πρόγραμμα, υποτίθεται ότι δίνει διέξοδο σε ανέργους που θα βρουν δουλειά και ιδιαίτερα σε ευπαθείς ομάδες, όπως λένε, δηλαδή, μονογονεϊκές οικογένειες, άνεργες γυναίκες, Ατομα με Ειδικές Ανάγκες κλπ., που θα συνεταιρίζονται για να στήνουν επιχειρήσεις κοινωνικής οικονομίας. Ως περιεχόμενο εστιάζει στην παροχή κοινωνικών υπηρεσιών σε όσους έχουν ανάγκη, αφού το κράτος έχει απαλλαγεί απ' αυτή του την υποχρέωση, είτε ιδιωτικοποιώντας τες, γεγονός που τις κάνει πανάκριβες, άρα και απλησίαστες για τα λαϊκά στρώματα, είτε παραδίδοντάς τες στη «φιλανθρωπία» των εκμεταλλευτών ή των ΜΚΟ που στήνει χρηματοδοτώντας τες με λεφτά του λαού από την ΕΕ ή τον κρατικό προϋπολογισμό, για να παρέχουν ελάχιστες και κακής ποιότητας υπηρεσίες στους εξαθλιωμένους, ίσα για να μην πεθάνουν. Υπηρεσίες, όπως φροντίδα παιδιών, ηλικιωμένων, ΑμΕΑ, δημιουργική απασχόληση παιδιών, απεξάρτηση τοξικομανών, εταιρείες κέτερινγκ σε σχολεία και άλλα δημόσια ιδρύματα, βιολογικές καλλιέργειες...

Θα συσταθεί ένα «Ταμείο Κοινωνικής Οικονομίας», από το οποίο θα χορηγούνται δάνεια ή εγγυήσεις δανείων με ευνοϊκούς όρους προς επιχειρήσεις από νέους/νεοεισερχόμενους στην αγορά, από γυναίκες, άνεργους και άλλες ειδικές ευπαθείς ομάδες καθώς και σε κοινωνικές επιχειρήσεις. Δηλαδή, θα βάλουν τους άνεργους στη στρούγκα του δανεισμού με αβέβαιη διέξοδο. Την ίδια αρμοδιότητα δίνουν και σε μεγάλες επιχειρήσεις, που στα πλαίσια της λεγόμενης «Κοινωνικής Επιχειρηματικότητας» ή της «Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης» θα αναπτύσσουν τέτοια δράση, παρέχοντας επίσης κακής ποιότητας κοινωνικές υπηρεσίες, καλλιεργώντας ταυτόχρονα συνείδηση ταξικής συνεργασίας. Με αυτό τον τρόπο θα παραδοθούν ταυτόχρονα στην ιδιωτική επιχειρηματική πρωτοβουλία κοινωνικές υπηρεσίες και υπηρεσίες Πρόνοιας, θα ανοίξει δρόμος ώστε το κεφάλαιο να βρει «διέξοδο επενδύσεων» σε κοινωνικά και περιβαλλοντικά πεδία.

Το αποτέλεσμα θα είναι εμπορευματοποίηση και υποβάθμιση αυτών των υπηρεσιών και περιστασιακή δουλειά για μικρή μερίδα ανέργων. Οι ευπαθείς ομάδες θα εμπορεύονται υπηρεσίες Πρόνοιας σε άλλες ευπαθείς ομάδες. Το μεροκάματο των ανθρώπων που θα συστήνουν τέτοιες επιχειρήσεις θα εξαρτάται από το αν θα έχουν χρηματοδότηση, αν θα βρουν χορηγούς, αν θα βρουν να πουλήσουν και αυτές τις κακής ποιότητας υπηρεσίες. Τελικά οι μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι και μεγάλες ΜΚΟ θα συγκεντρώσουν αυτούς τους τομείς στα χέρια τους με το αζημίωτο.

Ο άνεργος που δεν έχει να πληρώσει το νοίκι, το δάνειο, τους λογαριασμούς; Τα νέα ζευγάρια με τους μισθούς πείνας, που συρρικνώνονται περισσότερο με την υπογραφή ατομικών και επιχειρησιακών συμβάσεων και δεν έχουν για τον παιδικό σταθμό, το σχολείο, το γιατρό; Οι ηλικιωμένοι, που δεν μπορούν ούτε ένα πιάτο φαΐ να εξασφαλίσουν; Οι ασθενείς, που δεν έχουν να πληρώσουν για τις εξετάσεις και τα φάρμακα; Οι νέοι που βγαίνουν από τις σχολές και την κατάρτιση και δε βρίσκουν πουθενά δουλειά στο αντικείμενό τους; Για όλους αυτούς η οικονομία της αγοράς και η κυβέρνηση επιφυλάσσουν διαχείριση της ακραίας φτώχειας, ένα ξεροκόμματο. Η καπιταλιστική οικονομία βλέπει πίσω από κάθε ανάγκη το κέρδος και γι' αυτό δεν μπορεί να είναι κοινωνική.
.

ΝΑ ΜΗΝ ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ....


Εντείνονται οι συζητήσεις για το κρατικό χρέος,και την διαχείρισή του, ενώ κυβέρνηση - τρόικα εξυφαίνουν νέα αντεργατικά μέτρα, πέρα απ' αυτά που έχουν παρθεί, για μείωση μισθών σε ιδιωτικό και δημόσιο τομέα, μείωση συντάξεων, πλήρη ελαστικοποίηση του εργάσιμου χρόνου, παραπέρα ένταση της εμπορευματοποίησης Υγείας - Πρόνοιας - Παιδείας, αυξήσεις σε εμπορεύματα, υπηρεσίες. Είναι μεγάλο ψέμα ότι τα μέτρα θα αντιμετωπίσουν το χρέος που δημιούργησαν οι κυβερνήσεις του κεφαλαίου δίνοντάς του χρήμα για να γιγαντώνεται. Δεκάρα τσακιστή δε θα μπει στα κρατικά ταμεία από τις αντεργατικές αναδιαρθρώσεις. Ο λαός δεν πρέπει διαλέξει με ποιον τρόπο θα τον θυσιάσουν στο βωμό της ανταγωνιστικότητας. Προαπαιτούμενο όλων των μορφών αντιμετώπισης του χρέους είναι τα λαϊκά στρώματα να βυθιστούν για δεκαετίες στη φτώχεια, την ανεργία και την ανασφάλεια. Να μην πληρώσει ο λαός την κρίση και το χρέος, που δημιούργησε η πλουτοκρατία ληστεύοντάς τον. Τώρα να απεγκλωβιστεί από τα κόμματά της, να αντεπιτεθεί οργανωμένα για ριζικές αλλαγές στην οικονομία, με λαϊκή εξουσία και αποδέσμευση από την ΕΕ.
.



Τετάρτη 2 Φεβρουαρίου 2011

H ΕΡΓΟΔΟΣΙΑ ΤΗΣ ΓΕΝΙΚΗΣ, ΔΕΙΧΝΕΙ ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΚΟΜΗ ΦΟΡΑ ΤΟ ΜΕΓΕΘΟΣ ΤΗΣ ΑΝΑΛΓΗΣΙΑΣ ΤΗΣ..!

Διανύουμε ήδη τον δεύτερο μήνα από τότε που μια σειρά παροχών όπως τα οδοιπορικά, τα επιδόματα βρεφονηπιακών σταθμών και  οι αποζημιώσεις χιλιομετρικών αποστάσεων από μετακινήσεις, έχουν κοπεί από τις μισθοδοσίες των συναδέλφων δικαιούχων. Όπως επίσης και τα οδοιπορικά των συναδέλφων στα ΣΠΑΤΑ, καθώς και τα επιδόματα ενοικίων μετά τη λήξη της παράτασης των 4 χρόνων. Πλήρης αδιαφορία κι εγκατάλειψη! 

Μετά τον "μποναμά" της Κυβέρνησης με την αύξηση κατά 40% των εισιτηρίων στα μέσα μαζικής μεταφοράς, έρχεται η Διοίκηση της Γενικής τράπεζας, να κόψει κι από πάνω τα οδοιπορικά έξοδα (!) δείχνοντας έτσι με ποιό τρόπο "σέβεται κι εκτιμά" τον μόχθο εκατοντάδων εργαζομένων που δουλεύουν κάτω από απάνθρωπες και αντίξοες συνθήκες!  

Και σε ότι αφορά τα επιδόματα ενοικίων, επειδή οι "παράγοντες" επικαλούνται τάχα την σχετική "εγκύκλιο", εμείς θέτουμε για πολλοστή φορά το ερώτημα: Γιατί κύριοι αφού κόβετε τα επιδόματα ενοικίων μετά τα 4 χρόνια, δεν γυρνάτε τουλάχιστον τους ξενιτεμένους στα σπίτια τους;; Τι έγκλημα έχουν κάνει;;  Τους  κρατάτε πέραν των 4 ετών μακριά από τις οικογένειές τους, τους αφαιρείτε τα έξοδα μετακίνησης μαζί με όλες τις άλλες μειώσεις και μετά έχετε απαίτηση να είναι συνεπείς με την εργασία τους!  

Τι θα γίνει επίσης με το θέμα της τοποθέτησης Λεωφορείων για τη μεταφορά των συναδέλφων από και προς το συγκρότημα των ΣΠΑΤΩΝ;; Μόνο στη Γενική τράπεζα υπάρχει αυτό το απαράδεκτο καθεστώς και μάλιστα χωρίς οδοιπορικά έξοδα!  

Δυστυχώς η εργοδοσία της Γενικής, κάνει τη "δουλειά" της, αφού βρίσκει πρόσφορο έδαφος από την ανυπαρξία και υποχωρητικότητα του προεδρείου του ΣΥΓΤΕ, με αποκορύφωμα τη περσινή "επιχειρησιακή" σύμβαση! 

Πριν λίγες μέρες το προεδρείο του "Ενωτικού", μας κοινοποίησε ένα "υπόμνημα προβλημάτων" που κατέθεσε εκ των υστέρων έστω, στην εργοδοσία. Εξαντλείται εκεί η δραστηριότητα του ΣΥΓΤΕ;;;  Και μέχρι πότε θα περιμένουμε απαντήσεις; Μέχρι το Πάσχα;; Γιατί δεν συγκαλούν το Διοικητικό Συμβούλιο για να συζητηθούν τα παραπάνω προβλήματα και να παρθούν αποφάσεις;; Να περιμένουμε, λέτε, λίγο ακόμη;; 

ΣΗΜΕΡΑ ΤΕΤΑΡΤΗ 2 ΦΛΕΒΑΡΗ 2010, ΑΠΕΡΓΟΥΝ ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΣΤΑ ΛΕΩΦΟΡΕΙΑ, ΣΤΑ ΤΡΟΛΕΪ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΗΣΑΠ.


Νέες κινητοποιήσεις ξεκίνησαν οι εργαζόμενοι στις αστικές συγκοινωνίες ενάντια στο νομοσχέδιο ιδιωτικοποίησης των αστικών συγκοινωνιών που συζητιέται ήδη στη Βουλή. Με βάση τις επιλογές της κυβέρνησης ήδη το βασικό εισιτήριο ακρίβυνε 40%,ενώ σε εξέλιξη βρίσκεται η διαδικασία απομάκρυνσης εργαζομένων από τους φορείς αστικών συγκοινωνιών.

Σήμερα και τις επόμενες μέρες, με τις μέχρι στιγμής αποφάσεις σωματείων στις αστικές συγκοινωνίες, το πρόγραμμα κινητοποιήσεων έχει ως εξής:

  • Σήμερα Τετάρτη, απεργούν οι εργαζόμενοι στα μπλε λεωφορεία, στα τρόλεϊ και τον ηλεκτρικό.

  • Την Πέμπτη 3 Φλεβάρη απεργούν οι εργαζόμενοι στον ηλεκτρικό.

  • Την Παρασκευή 4 Φλεβάρη πραγματοποιούν στάσεις εργασίας οι εργαζόμενοι στα μπλε λεωφορεία, (11 π.μ. - 3.30 μ.μ), και τον ηλεκτρικό, (11 π.μ. - 4 μ.μ.).

  • Τη Δευτέρα 7 Φλεβάρη, οι εργαζόμενοι στα μπλε λεωφορεία θα κάνουν νέα στάση εργασίας, (11 π.μ. - 4 μ.μ.) και νέα γενική συνέλευση.

Κινητοποιήσεις εντός της βδομάδας αναμένεται να κηρύξουν και τα σωματεία των εργαζομένων στο τραμ.
.

Τρίτη 1 Φεβρουαρίου 2011


ΔΕΚΑΕΤΙΕΣ ΚΑΤΑΠΙΕΣΗΣ ΣΤΗΝ ΑΙΓΥΠΤΟ.......


Παρά τα «δημοκρατικά βήματα» που εξήγγειλε το 2005, υπό την ασφυκτική πίεση των αμερικανικών σχεδίων περί «ευρείας Μέσης Ανατολής», ο Χόσνι Μουμπάρακ, ο έλεγχος του ίδιου και του κόμματός του, το οποίο κυριαρχεί στο Κοινοβούλιο, είναι σχεδόν απόλυτος επί της πολιτικής σκηνής. Για να είναι κανείς υποψήφιος (είτε στις προεδρικές είτε στις βουλευτικές εκλογές), θα πρέπει να εγκριθεί από επιτροπή που ελέγχεται από το Κοινοβούλιο, άρα κυρίως από το κόμμα του Μουμπάρακ. 

Με τον τρόπο αυτό, το Εθνικό Δημοκρατικό Κόμμα του Μουμπάρακ ελέγχει «συμμάχους και αντιπάλους». Αξίζει, φυσικά, να σημειωθεί ότι το συγκεκριμένο κόμμα είναι, ακόμη και σήμερα, μέλος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, καθώς ο πρόεδρός της Γ. Παπανδρέου, προφανώς, έκρινε όλα αυτά τα χρόνια ότι «συμβαδίζει» με τις «περί δημοκρατίας και ελευθερίας» διακηρύξεις της!

Στην Αίγυπτο, από το 1967 μέχρι σήμερα, με μόνο μια 18μηνη διακοπή το 1981, ισχύει καθεστώς έκτακτης ανάγκης... Ο δε στρατός χαίρει εκτίμησης και διαδραματίζει καταλυτικό ρόλο στα πολιτικά πράγματα. Από το 1952, οπότε εκδηλώθηκε το Κίνημα των Ελεύθερων Αξιωματικών, που έδωσε σάρκα και οστά στην ανεξαρτητοποίηση της Αιγύπτου από τη Βρετανία το 1953, όλοι οι ηγέτες της χώρας προέρχονται από το στρατό και έχουν την υποστήριξή του: Ο Μουχάμεντ Ναγκίμπ (1953 - 1956), ο Γκαμάλ Αμπντέλ Νάσερ (1956 - 1970), ο Ανουάρ Σαντάτ (1970 - 1981) και ο Μουμπάρακ, ως σήμερα, ο οποίος ήταν αξιωματικός καριέρας της πολεμικής αεροπορίας.

Από το 1979 και μετά, χρονιά που η Αίγυπτος υπέγραψε συμφωνία ειρήνης με το Ισραήλ, η Ουάσιγκτον ετησίως την ενισχύει με 2,2 δισ. δολάρια, ενώ τα υπόλοιπα βασικά έσοδα προέρχονται από τον τουρισμό, τη διαχείριση της διώρυγας του Σουέζ (που εθνικοποίησε, παίρνοντας τον έλεγχο από τους Αγγλους, ο Νάσερ το 1956), ενώ σημαντικοί είναι και οι τομείς της γεωργίας, της ενέργειας και της τεχνολογίας της επικοινωνίας. Σύμφωνα με το ΔΝΤ, του οποίου «τις συνταγές» ακολούθησε πρόθυμα από τα τέλη της δεκαετίας του '80 και μετά η ηγεσία Μουμπάρακ, η αιγυπτιακή οικονομία «είναι από τις πλέον ισχυρές της περιοχής με τεράστιες δυνατότητες περαιτέρω ανάπτυξης», οι οποίες βασίζονταν, βέβαια, κυρίως σε ιδιωτικοποιήσεις.

Οσο οι οικονομικοί δείκτες «ευημερούσαν», τόσο δεν ευημερούσε ο κόσμος. Οι τιμές των τροφίμων αυξάνονταν, η ανεργία και η φτώχεια επίσης. Ολα αυτά, σε συνδυασμό με την πολιτική ασφυξία, μπορεί κανείς να πει ότι ήταν το «έδαφος» της σημερινής έκρηξης.

Ενα ευρύ και ετερόκλητο κράμα δυνάμεων συναντιέται στους αιγυπτιακούς δρόμους, με κοινό αίτημα την εκδίωξη του Προέδρου Μουμπάρακ και του καθεστώτος του, την υιοθέτηση συνταγματικών αλλαγών που «θα διασφαλίζουν τα ατομικά και πολιτικά δικαιώματα» και μέτρων για στοιχειωδώς αξιοπρεπή διαβίωση. Αν και το πρόσωπο που έχει γίνει πιο γνωστό διά μέσου των ΜΜΕ είναι αυτό του πρώην επικεφαλής της Διεθνούς Επιτροπής Ατομικής Ενέργειας, Μουχάμαντ αλ Μπάρανταϊ, αξίζει να υπενθυμιστεί ότι ο ίδιος δεν ηγείται πολιτικού κόμματος, αλλά μιας οργάνωσης - ομπρέλας, της «Εθνικής Ομοσπονδίας για την Αλλαγή», στην οποία την υποστήριξή τους έχουν εκφράσει σχεδόν όλη η γκάμα των πολιτικών δυνάμεων στη χώρα, από τους «Αδελφούς Μουσουλμάνους» μέχρι δυνάμεις που αυτοχαρακτηρίζονται αριστερές.

Μπορεί, επισήμως, η αιγυπτιακή πολιτική σκηνή να αριθμεί περί τα 24 διαφορετικά πολιτικά κόμματα, όμως, επί της ουσίας ελάχιστα λειτουργούν, και ακόμη και αυτά ελάχιστα περιθώρια κινήσεων έχουν. Είναι, πάντως, κοινά αποδεκτό ότι η οργάνωση με τη μεγαλύτερη επιρροή είναι οι «Αδελφοί Μουσουλμάνοι», οι οποίοι από το 1928, οπότε ιδρύθηκαν, έχουν ακολουθήσει μια πορεία ανάμεσα στην παρανομία και στην πλήρη υποστήριξη από το εκάστοτε καθεστώς, αλλά και από ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, ως αντίβαρο στην οποιαδήποτε απόπειρα δημιουργίας ενός πραγματικού εργατικού λαϊκού κινήματος (π.χ., όπως έγινε το 1956 όταν η CIA, από εχθρούς, τους κατέταξε στους «φίλους» και τους χρηματοδότησε αδρά, προκειμένου να ελαχιστοποιηθεί η επιρροή της ΕΣΣΔ στην Αίγυπτο, λόγω των καλών της σχέσεων με τον Νάσερ).
.

ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΕΝΑ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΟ ΔΙΑΔΗΛΩΤΕΣ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΣΤΗΝ ΑΙΓΥΠΤΟ..!


Πάνω από ένα εκατομμύριο διαδηλωτές βγήκαν στους δρόμους στην Αίγυπτο, σύμφωνα με εκτιμήσεις του πρακτορείου Reuters, ζητώντας την παραίτηση του προέδρου Χόσνι Μουμπάρακ και της κυβέρνησής του. Η συμμετοχή στις συγκεντρώσεις, που ήταν ειρηνικές, χαρακτηρίζεται ....πρωτοφανής και ευνοήθηκε από τη δέσμευση του στρατού να μην ασκήσει βία κατά των διαδηλωτών. 

Πάνω από 500.000 Αιγύπτιοι συγκεντρώθηκαν στην πλατεία Ταχρίρ του κεντρικού Καΐρου, ενώ 50.000 διαδήλωσαν στην πόλη Σουέζ. Διαδηλώσεις πραγματοποιήθηκαν επίσης στην Αλεξάνδρεια, την Ισμαηλία και πόλεις στο Δέλτα του Νείλου. 

Διαδηλώσεις έγιναν σήμερα μπροστά στις πρεσβείες της Αιγύπτου στη Ντόχα του Κατάρ, στο Αμάν της Ιορδανίας και στη Βηρυτό του Λιβάνου σε ένδειξη συμπαράστασης στο άνευ προηγουμένου λαϊκό κίνημα εξέγερσης στην Αίγυπτο κατά του προέδρου Χόσνι Μουμπάρακ. 

Συγκεντρώσεις συμπαράστασεις πραγματοποιήθηκαν στο Κατάρ, τον Λίβανο, την Ιορδανία, αλλά και την Ελλάδα.
.

ΤΟ ΧΡΕΟΣ ΚΑΙ Η "ΚΡΙΣΗ" ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ



Αν κάτι έγινε ξεκάθαρο από τις δηλώσεις των ηγετών και των τραπεζιτών της ΕΕ στη φετινή σύνοδο του Νταβός είναι αναντίρρητα ότι η «κρίση χρέους» είναι το πρόσχημα και ταυτόχρονα το πιστόλι στον κρόταφο για να κλιμακωθεί ο πόλεμος των ευρωμονοπωλίων κατά των λαών. Αποδείχθηκε πεντακάθαρα ότι η προπαγάνδα για την αντιμετώπιση της «κρίσης χρέους» είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με ένα συνολικό πακέτο μέτρων για την ανταγωνιστικότητα. Δηλαδή, τα μέτρα που παίρνουν καμιά σχέση δεν έχουν με την αντιμετώπιση του χρέους. 

Με άλλα λόγια, όποια λύση και αν δώσουν για να διευκολύνουν δήθεν τις κυβερνήσεις στην αντιμετώπιση των κρατικών χρεών, εννοείται πάντα προς όφελος των αστικών τάξεων, το λογαριασμό θα τον πληρώνουν οι λαοί με το τσάκισμα των εργασιακών - λαϊκών δικαιωμάτων, ώστε να υποτιμηθεί δραστικά η εργατική δύναμη και να αυξηθεί η ανταγωνιστικότητα και η κερδοφορία του κεφαλαίου. 

Τα ισχυρά κράτη - μέλη δεν τηρούν πλέον ούτε τα προσχήματα. «Πρώτα τα μέτρα για την ανταγωνιστικότητα και μετά ενεργοποίηση του ευρωπαϊκού ταμείου», ξεκαθάρισε ο Σόιμπλε, ενώ στο ίδιο μήκος κύματος η Α. Μέρκελ δήλωσε ότι «αυτός που δέχεται την αλληλεγγύη να δέχεται και τους όρους», μιλώντας ευθέως για «σύμφωνο ανταγωνιστικότητας»... Δεν υπάρχουν λοιπόν περιθώρια για ψευδαισθήσεις και είναι επιζήμιες οι αντιλήψεις που καλλιεργούνται ότι τάχα μέσα από την πάλη για την αντιμετώπιση της «κρίσης χρέους» μπορεί το κίνημα να βρει το δρόμο του ...προς το σοσιαλισμό. Αντίθετα, επιβεβαιώνεται ότι είναι μονόδρομος η ταξική συσπείρωση και ενότητα με καθαρό ορίζοντα τη ρήξη και ανατροπή της εξουσίας του κεφαλαίου. Αυτό είναι το χρέος του λαού.
.